Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil laten onderzoeken. Dit heeft des te eer plaats, wanneer do kleinebegrijpt , dat de geneesheer alleen voor hem gekomen is. De geneesheer kome derhalve niet terstond , zoodra hij de kamer is binnengetreden , op het kind af, maar onderhoude zich eerst met de ouders of oppassers van den lijder; winne berigt in over den vroegeren gezondheidstoestand ,. over de oorzaken van de tegenwoordige ziekte , over de verschijnselen , die bij het te voorschijn treden van de ziekle zijn waargenomen, over het beloop van het lijden tot op de aankomst van den geneesheer; verder over de vroegere levenswijze van het zieke kind , over de gedurende de ziekte plaats gehad hebbende behandeling, over de natuurlijke verrigtingen van den kleinen lijder enz. Gedurende dit onderhoud r wint de geneesheer tijd, om op verkenning uit te gaan , en het kind onopgemerkt te beschouwen. Dikwijls geeft hem dan de ligging van het kind , de blik, de ademhaling en dergelijke kenteekenen meer, in verband gebragt met het over de ziekte verkregen berigt, reeds zoo veel inlichting omtrent het aanwezig lijden, dat hij den tijd van het onderzoek van het kind zelf, wanneer dit zeer onhandelbaar is, aanmerkelijk kan verkorten. Dikwijls zelfs laat het kind zonder tegenstreven het onderzoek van den buik en andere noodige manipulatiën , wanneer zij als het ware als toevallig geschieden, toe, terwijl de geneesheer zich met den vader of de moeder onderhoudt, en op het kind weinig acht schijnt te slaan. Bij ieder onderzoek , vooral wanneer pijnlijke ziekten het kind hebben aangetast, vatte de geneesheer het kind zoo zacht en behoedzaam mogelijk op, omdat het bang voor hem i9 , zoodra hij hetzelve pijn veroorzaakt heeft, en zich dan niet gemakkelijk weder door hem laat onderzoeken. Het geduldigst laten zich de kinderen de aanraking, zelfs van pijnlijke plaatsen welgevallen, wanneer de geneesheer door dezelve zacht toetespreken medelijden en deelnemen toont.

Over het algemeen is het een noodzakelijk vereischte voor eenen kinderdoktor , zacht op het kind af te komen en bedaard met hetzelve te spreken, omdat eene lorsche of sterke stem voor zieke kinderen zeer hinderlijk is , en zelfs zenuwtoevallen kan veroorzaken. Ook is het bedaarde naderen van den geneesheer reeds daarom noodig, opdat het kind niet niet schrik wakker worde, omdat hij alsdan den blik, den pols , de ademhaling, en in het algemeen het geheele voorkomen van het kind niet zelden veranderd vindt, en daardoor een verkeerd ziektebeeld voor oogen krijgt.

Gedurende het zickteverhaal van de ouders en bij het klagen van het kind , moet de geneesheer, zelfs wanneer de ziektetoestand bedenkelijk is, altijd eene zachte en vrolijke gelaatsuitdrukking blijven behouden, omdat kinderen dikwijls scherpe waarnemers zijn, en uit den bedenkelijker» blik van den geneesheer even zoo veel vrees en angst als uit eenen vrolijken en bedaarden hoop en troost putten. Eveneens zoeke de geneesheer te voorkomen , dat cuders en oppassters in tegenwoordigheid van het kind jammeren , of betraande oogen zien laten; het zieke kind wordt daardoor dikwijls zeer ligt weemoedig , weent zelf, en de ziekte wordt daardoor verslimmerd.

Met groote opmerkzaamheid hoore de geneesheer het verhaal van ouders en oppassters aan, want zij kennen, zoo als de kundige S. G. Vogel (1)

(1) Krankenexamen , oder allgem. philos. med. Uutcrsiichungcn zur Erforsehung der Krankh. des menschl. Körpers. Slendal. 1796. 8. S. 50.

Sluiten