Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geblazen wordt. Eviut gebruikt sedert verscheidene jaren eene buis van elastiekc gom tot liet inblazen van lucht door den mond. Ontbreekt in geval van nood een blaasbalk, dan kan men wel liet inblazen van de luclit door middel van den mond alleen beproeven, altijd echter op die wijze, dat men gedurende dat men daarmede bezig is , niet zelf adem haalt (oin het kind niet met bedorven lucht op te vullen) en het inblazen der lucht slechts door het zamendrukken dtr wangen bewerkt. Om na het inblazen ook de uitademing der lucht weder te bevorderen, brengt men , door middel van de op den hartkuil, aan het onderste gedeelte van de borstkas gelegde vlakke hand , eene zachte drukking te weeg, waarmede men bij het op nieuw bewerkstelligde inblazen der lucht weder moet ophouden, waarbij men intussehen de hand op die plaats Iaat liggen, ten einde te ontdekken, of niet hij het inblazen in plaats van de longen de maag uitgezet wordt. J. Ioagood (1) gelukte het, nadat hij een half uur lucht had ingeblazen, in vier gevallen, de schijn dood e kinderen weder in het leven terug te brengen. Hij hield zich nooit lang met de andere proeven tot liet doen herleven op, maar ging altijd spoedig tot het lucht inblazen over, legde ten dien einde een serviet over den mond van het kind , en plaatste dan zijnen mond daarop. Eene sidderende beweging der ademshalingswerktuigen is , volgens hem , het zekerste teeken van het terugkeeren des levens ; en waar deze wordt waargenomen , moet het inblazen zwakker en langzamer geschieden. Wordt de ademhaling sterker, dan is het goed de hand met brandewijn of met een weinig salvolatile intewrijven en dezelve bij het inblazen der lucht voor den mond van liet kind te houden, hetgeen krachtiger, dan het inbrengen van prikkelende middelen in de maag, de ademhaling opwekt, lloe vele slemmen zich nu ook ten gunste van liet inblazen van lucht hebben doen hooren, zijn wij intussehen niet zoozeer met hetzelve ingenomen, daar wij zelfs niet in een enkel geval nut daarvan gezien hebben; hiermede stemt ook Desormeadx's ondervinding geheel en al overeen. Leroy d'Etiolles keurt het inblazen der lucht af, omdat proeven op honden en konijnen gedaan , bij deze dieren den dood veroorzaakten; ook Magknuie en Dl— meril zagen bij hunne proeven daardoor slechts nadeel aangebragt (2). Verder zijn bestrijders van het lucht inblazen Albert (3), Rossiiiht , Maïnsell en Buscu (4). Albert (5) zelfs heeft, in plaats van het lucht inblazen tot opwekking der schijndooden , als bijna onfeilbaar het luchtuitzuigen aanbevolen, en ook eenige gevallen medegedeeld, waarin dit middel met een verrassend goed gevolg bekroond werd , en WSckerling (fi) heeft zich insgelijks van het nut van dit middel overtuigd. Koen (7) nam bij schijndood geboren kinderen, na het zuigen aan de

(1) The London. med. and phys. Journ. Vol. LVIII (Neun Series), V, III. 1824. Atig. — v. Froriep's Notizen. Nr. 389. (Bd. XVIII. St. 13).

(2) Zie Forsehungen des 19. Jahrh. Bd. VI. S. 152.

(3) tlenke's Zeitschrift fiir die Staalsarzneikunde. 1832. XII. 2. — Casper's Wochensehrift. Berlin , 1837. Nr. 30.

(4) Neue Zeitschr. fiir Gehurtskunde. Bd. V. Heft. 2. S. 28o. Berlin, 1837. (5) Ibidem. Bd. III. lift. 2. S. 291.

(6) Casper's Wochensehrift. Berlin, 1838. Nr. 8.

(7) Neue Zeitschrift fiir Gehurtskunde. Bd. III. Heft. 1.

Sluiten