Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechts zelden, andere daarentegen bij mindere werkzaamheden, in torten tijd meermalen gezien heeft. Patzoli. nam in de burgerpraktijk allijd onder 400 kinderen één geval van hoofdbloedgezwel waar; wij hebben onder 3000 verlossingen 21 gevallen daarvan aangetroffen , zoodat 1 geval op 143 kinderen komt; ook Burchard levert een overzigt van 1409 in het verloskundig geslicht te iireslau geboren kinderen, onder welke zieh 13 gevallen met hoofdbloedgezwel bevonden, zoodat naar deze -verhouding het 108ste kind met dit ongemak behebt was. Deze laatste verhouding verschilt hoogstwaarschijnlijk daarom zoo zeer van de onze , omdat het grootsle getal der moeders voor de eerste maal baarden , en bij eerstgebor enen het voorkomen van hoofdbloedgezwellcn bijzonder dikwijls wordt opgemerkt (licscn, d'Oetrepont, v. Siebold, Bercijard).

Het geslacht der kinderen schijnt niet geheel en al zonder invloed te zijn ; want onder 43 door Burchard opgegeven gevallen , in welk% het geslacht der kinderen werd opgeteekend, bevonden zich 34 jongens en 9 meisjes. De uitgang, welken de ziekte, wanneer liet bloed niet door eene operatie verwijderd wordt, nemen kan, is verschillend. Of de vloeistof wordt langzamerhand opgeslorpt, hetgeen in het grootste gedeelte der gevallen geschiedt en volkomen genezing ten gevolge heeft; of er volgt ontsteking en verettering, en wanneer ook nu nog liet gezwel niet geopend wordt, vernietiging van het been en dc dood. Zoo vond ScmvARz (1) in een geval, waarin het gezwel op den dertienden dag na de geboorte geopend werd, de schedelbeenderen door den etter aangetast, twee dagen later vloeide er met bloed gemengde etter door den neus, en daags daarna volgde de dood. NSgele (2) zag (naar hij meent ten gevolge van het te Iaat openen van een cephalaematoma) «en kind door aanmerkelijke uitvloeijing van met bloed vermengden etter zoo zwak worden , dat het zestien weken later, nadat er een stuk been afgestooten was, stierf. Door het afstooten van dit stuk was in het midden van het linkerwandbeen eene opening van 11" in doorsnede ■ontstaan. Ook Kopp zag het os bregmatis op die wijze doorboord worden en het kind sterven. Deze uitgang is echter gelukkigerwijze hoogst zeldzaam. CaELlts (3) zag het opgeheven pericranium door afzetting van beenmassa op hetzelve verdikt worden en langzamerhand verbeenen , zoodat door eene drukking op hetzelve eene crepitatie werd te weeg gebragt, overeenkomstig met die, welke men waarneemt, wanneer eeDe ingedrukte dunne metaalplaat door hare rekbaarheid weder hare vorige gedaante aanneemt. Dit verschijnsel, hetwelk wij dikwijls hebben waargenomen , en waarvan ook Feist melding maakt, neemt men gewoonlijk bij spontane genezing waar; later sluit zich het verdikte pericranium aan de beenderen van den schedel aan , en derhalve vindt men naderhand bij lijkopeningen, op de plaats waar het bloedgezwel bestaan heeft, altijd eene duidelijke verdikking van het been. Trefurt deelt niet in het gevoelen van Chelius , dat de alzetting van been-massa op het pericranium plaats heeft, maar gelooft veeleer, dat dezelve in de ruimte tusschen het

(1) v. Siebolil's Journ. fiir Geburtshiilfe. Bd. VII. S. 447.

(2) C. F. Nagele, Erfahrungen tl. Aldiandlungen aus dem Gebict der Krankheiten des weibl. Gesclileclits. Mannlieiin, 1811.

(3) llandbuch der Chirurgie. II Bd. III Aufl. Heidelberg und Leipzig. 1829.

Sluiten