Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overtollige gedeelte van liet longriempje, niet zoo als het eigenlijk be~ gin van hetzelve, vleezig is, maar als een doorschijnend vlicsje voorkomt. Wordt de insnijding niet behoorlijk diep voortgezet, dan verkrijgt de tong niet genoeg bewegelijkheid. — ïs dezelve daarentegen te groot, dan wordt de (ong al te bewegelijk, en het leven zelfs daardoor in gevaar gebragt , wanneer namelijk de onder de tong liggende slagaderen gekwetst worden.

I)e operatie geschiedt met eene ronde, ook aan het boveneinde scherpe en goed snijdende schaar. Eene bijzondere schaar heelt te dien einde W. J. Scdmidx (1) aangeprezen en beschreven. Andere voorbereidingen en toestellen zijn onnoodig; zoo hebben wij b. v. nooit noodig gehad den mond door het inbrengen van spalkjes tusschen de kaken open te sperren. Vele geneeskundigen brengen eenen gespleten spadel onder de tong, zoodat het tongriempje in de spleet van denzelven te liggen komt j maar ook van dit instrument maken wij geen gebruik, omdat men het tongriempje niet goed in liet midden doorsnijden, en minder naauwkeurig zien en beoordeelen kan , tot hoe ver de insnijd ig moet worden voortgezet wanneer de spadel het bovenste gedeelte van liet tongriempje bedekt. Wij plegin gewoonlijk den top van den wijsvinger ot ook van den wijs- en middelsten vinger der linkerhand zijdwaarts onder de tong te leggen , zoodat de randen van de tong opgeligt en het tongriempje gespannen wordt, waarna wij het tongriempje met de in de regterhand gehouden schaar, zoo ver als het doorschijnend is, doorsnijden. In den laalsten tijd hebben ook de meeste geneeshceren dit voorbeeld nagevolgd, b. v. Verson, Hiciiard , A. F. Zoiirer (xlii) (2). Bij de zijdelingsche aangroeijing van de tong wordt de operatie op dezelfde wijze verrigt, nadat men , om dezelve gemakkelijk te maken, door eenen vinger der linkerhand, dien men tusschen den rand van de tong en den tandkasrand legt, de vergroeide plaats gespannen heeft. In zeldzame gevallen wordt de tong door vergroeijing met eene vleezige wrong, tumor suhlingualis of, naar Levret (3), soubre-langue genaamd, aan den ondersten wand van den mond vastgehecht. Alsdan is het noodig de tong door opligting te spannen en de wrong door te snijden. Onlangs heeft Studensky (4) een zoodanig vormloos gezwel onder de long van een pasgeboren kind beschreven. — Eindelijk wil Lane (5) nog eene

(1) Geburtshiilfliche Fraginente. Wien, 1804, mit 1 Kupf.

(xlii) Na de operatie raadt Girtanner aan , nu en dan den vinger in den mond te brengen, om de hereCniging te voorkomen ; Chailly laut het kind onmiddellijk na de klieving zuigen , om de beweegbaarheid der tong te bevorderen ; Busch bestrijkt na de kunstbewerking de ondervlakte der tong eenige malen niet mei rosarum ; anderen doen van dit alles in de gewone gevallen niets, daar het later plaats hebbend zuigen de vereeniging tegengaat en de beweegbaarheid volmaakt, terwijl de bloeding onbeduidend is. Vert.

(2) Oesterreichisebe Med. Wochenschr. 1842, Nr. 16.

(5) Journal de Médée. T. XXXVII.

(4) Diss. de quadam infantis neonati abnormitate adhuc nondum observata. lierol. 1834. — Vergelijk v. Grafe's und v. Jf altlier's Journ. lid. XXI, Heft 2. — SchmitWs Jahrbiiclicr VII. S. 500.

(8) Itteismer's Encyelop. der med. Wissenschaften. Bd. I, S. 286.

Sluiten