Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

welke <Ie aanwending van sterke brandmiddelen en van het c a ater turn actuale niet raadzaam maakt, omdat zicli de ontsteking ligt in de buikholte voortplant. Dat somtijds grootte hitte het openblijven der navelvaten schijnt te begunstigen, blijkt uit de waarneming van Cahijs , welke gelijktijdig verscheidene dergelijke afwijkingen van den normalen toestand in den heetsten tijd van den zomer heeft waargenomen. Onder deze afwijkingen bevonden zich vier gevallen van onvolkomen losmaking van de navelstreng, die het afbinden door middel van zijden draden vorderden, en twee gevallen van oplossing door verettering.

De ontsteking van de navclader is eerst in den laatsten tijd uit het ware oogpunt beschouwd. Zij komt bij pasgeboren kinderen niet zelden voor, (A. Dcplay (l) alleen was in de gelegenheid dezelve achtmalen waar te nemen) en wordt gewoonlijk door uitbreiding op de naburige onderbuiksingewanden gevaarlijk. Deze ontsteking van de navelader pleegt tusschen den tweeden en twaalfden dag van het leven te ontstaan. De eerste verschijnselen zijn roodheid van de oppervlakte der mondholte, zoo als deze het uitbreken van de spruw voorafgaat, kolijkpijnen en een of twee dagen later, spanning en gevoeligheid van den buik , braken of doorloop. Somtijds verbindt zich met deze toevallen icterus , en dikwijls eerst na alle deze verschijnselen ontstaat er eene erysipelateuse ontsteking in de navelstreek, die zich meestal naar beneden over de genitalia verspreidt, of ook wel in tegendeel naar de borst en het aangezigt opstijgt, en dikwijls in koud vuur overgaat. In de meeste gevallen eindigde deze ontsteking met den dood , gewoonlijk op den negenden dag der ziekte. Bij de lijkopening vindt men slechts zelden de navelader alleen ontstoken, meestal nemen de lever, de poortader, het buikvlies, en gedeelten van het darmkanaal aan de ontsteking deel. De wanden der aderen zijn meestal verdikt, met schijnvliezen bedekt, met etter opgevuld, eu in de buikholte vindt men eene waterige uitstorting. Somwijlen heelt men ook sporen van ontsteking aan de navelslagaderen waargenomen. Dikwijls zijn de bloedvaten der hersenen zeer sterk met bloed opgevuld; somtijds wordt ook het borstvlies ligt ontstoken aangetroffen.

De voorbeschiktheid tot. de ontsteking der navelader moet in de plotselijke verandering van den bloedsomloop, en de nieuwe verrigting van de lever gezocht worden. De aanleiding gevende oorzaken zijn meestal wel eene ruwe behandeling van het overgebleven stuk streng, het te vast inwikkelen der kinderen, en verkouding van den buik. De voorzegging is altijd ongunstig , omdat de ontsteking zich gewoonlijk snel over de naburige werktuigen verspreidt. Verbindt zich de muguet of de spruw met deze kwaal, dan volgt gewoonlijk spoedig collapsus en de dood. — De geneeskundige behandeling bestaat in eene zorgvuldige verpleging van den navel, het herhaalde gebruik van Iaauwe baden en van zacht ontlasting bevorderende klijsteren. In het begin der ziekte kunnen kleine giften calomel zeer veel dienst doen; heeft zich de ontsteking daarentegen reeds op het darmkanaal zelf verspreid, dan zijn dezelve minder nil"io> ja ze"s dikwijls nadeelig. Bloedontlastingen door bloedzuigers begunstigen meestal nog het uitbreken der erysipelateuse ontsteking der

(1) J. evpérienec , Journal de Médce. el de Cliirurj*. publié par Dezeimeris. l'aris , 1858. No. 46.

Sluiten