Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelooft dat de oorzaak daarvan ligt i„ het gebrek aan voedingstof van ha bloed hetwelk dus het eerst moet verwijderd worden; dit schijnt ook wezenlijk zoo lc zijn, want wij namen meermalen waar, dat kinderen , wier moeders geene melk in de borsten hadden , en welke desniettemin het zogen wilden doorzetten , zelfs 48 uren na de peboorte en nog langer geene pis ontlast hadden. De genezing of verwijdering van dezen toestand volgt derhalve hieruit van zelf. Of nu inderdaad bij het loetus nog geene pisafscheiding plaats vindt, is nog niet bepaald bewezen ; het dikwijls waargenomen urineren der kinderen, onmiddellijk nade geboorte, is ten minste daarmede in tegenspraak; en dealcalischo reuk van het vruchtwater, die in sommige gevallen zoo sterk is , dat de ooren tranen maakt het waarschijnlijk, dat de pisafscheiding reeds bij het loetus kan plaats hebben. Dit vermoeden tracht R. Lee (1) in den laatstcn tijd door meerdere waarnemingen te bevestigen , uit welke blijkt, dat het loetus, van de zesde maand der zwangerschap af, wezenlijk' pis afscheidt. In een door IIay waargenomen geval van vergroeijing der pisleiders bij een doodgeboren foetus van acht maanden, waren zelfs de nieren door do afgescheiden pis zeer uitgezet (lxxvi). Deze onderdrukking van de pisafscheiding is. veel minder te duchten , dan de gestremde pisontlasling , welke, wanneer niet spoedig hulp wordt.aangebragt, door scheuring der pisblaas den dood veroorzaakt. Wel is waar heeft Adelok ook ten opzigte van de anuria willen beweren, dat dezelve altijd in drie dagen doodchjk wordt, doch de merkwaardige waarneming van Sachse (2) bi, een kind van | jaar, hetwelk gedurende 23 dagen niet eenen enkelen droppel pis ontlastte, en eerst na dien tijd onder stuiptrekkingen stierf, wederlegt deze bewering ten volle. In dit geval scheen de ontbrekende pisafscheiding de begeleidster geweest te zijn van het moeijelijktandenmaken. Dat deze A nu rt a oU s ch u r ia re na lis ook bij volwassenen kan voorkomen , heeft M. H. de Leon (3) door 2 gevallen bewezen; het eerste betrof eenen 38jar.gcn man , die , na ecne onderdrukking der pisafscheiding gedurende drie weken, apoplectisch stierf; cn het tweede eene 50 jarige vrouw bij welke dezelfde kwaal, na meer dan vier weken te hebben aangehouden, door ecne op het onverwachtst ontstane pisontlastin? in genezing overging Feiler beproefde in de isehurie het gebruik van pisdrijvende middelen zonder gevolg, terwijl hij integendeel door inwrijvin* van eene met loogzout en Campher vermengde opiaatzalf in den onder" I u cn h,ct permacum zijn doel meent te hebben bereikt. Zoo als bekend is, had reeds Christien bij pisopstopping aanbevolen, campher met

(1) Med. Chirurg. Transactions. London. Vol. XIX.

(lxxvi) Na deze bewijzen valt de urine afscheiding gedurende het foetaal even moeijelijk te betwijfelen , hetwelk wijders bevestigd wordt door hetzelfde gevoelen van Felpean e„ Billard, welke hunne meeninn- staafden door eigene waarnemingen hij pasgeborenen, die ecne naar"aseites gelijkende uitzetting van den buik vertoonden. Bij nader onderzoek bleek liet, dat, door lerstoppmg der pis aivocrende wegen, de urine zich in de nieren, de pisleiders en de blaas opgehoopt had. King wijders verhaalt een geval van peritonitis congemta, door uitstorting van urine in de buikholte na bersting der blaas, ten gevolge van dezelfde oorzaak ontstaan. Feit.

(2) Medic. Zeitung vom Vcrein fur Heilkunde in Preussen. 1833. Nr. 39.

(3) Baltimore Journal. Nr. IV. 1834 en Journal hebdomad. 1833. Nr. 5.

Sluiten