Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in de keel prijst 1 hom. ï. bwo.N'3 het zoo veel mogelijk verdunde houtzuur aan. — Eindelijk is het ook de pligt van den geneesheer , de zogende moeder voor besmetting door het kind te behoeden, daar zoo als bekend •is , de spruw aan de tepels ontslaan kan. Om dit te voorkomen , laat men gewoonlijk, voordat het kind aan de borst gelegd wordt, de tepels met amandelolie ol eijerolie bestrijken , waardoor de besmetting meestal wordt tegengegaan , en na het zogen de tepels telkens zorgvuldig weder zuiveren.

In liet darmkanaal komt de spruw meestal in verbinding eener enteritis voor , die in hare verschijnselen niet van de eenvoudige enteritis onderscheiden is. Men besluit intusschen tot derzelver aanwezigheid, wanneer gelijktijdig eene Stomatitis ophthosu bestaat. Overigens is het om het even, of bij de enteritis de slijmkliertjes ontstoken zijn , tenminste ten opzigte van de geneeskundige behandeling (cx). In het darmkanaal komt de spruw in kleine strepen of verstrooid op het ontstoken slijmvlies voor; in grootere groepen nam Verso* dezelve in den twaalfvingcrigen en karteldarm waar, waar zij zich ook het meest ontwikkelden met eenen eenigzins roodachtigen kring omgeven vertoonden. Op zichzelve staande treft men de blaasjes in de maag, den blinden- en den karteldarm aan.

23) De Soor (Stomatitis aphthosa).

Deze het eerst door de fransche kinderdoktoren onder den naam van Muguet (Billard) en Siomatite crêmeuse (Güersant) beschrevene vondelingshuisziekte biedt voorzeker, oppervlakkig beschouwd, groote overeenkomst met de spruw aan , en is derhalve ook door meerdere geneeskundigen, zoo als door Heyïelder , met dezelve verwisseld geworden. Zij begint met eene naar den schijn erythemateuse ontsteking van het slijmvlies der mondholte; onder het ontstaan van deze zijn de kinderen onrustig , willen niet meer zuigen, en de mond is heet en droo», de dorst vermeerderd. De ontsteking, welke de kinderen bij voorkeur in de eerste drie weken na de geboor.'e pleegt aantedoen, moet echter van eenen bijzonderen aard zijn , daar zij steeds met eene uitstorting van stolbare lymphe eindigt, en in zoo verre groote overeenkomst met de croup vertoont. In vele gevallen, wanneer de ziekte spoedig verloopt, is het ontstekingstijdperk slechts van kortenduur, en gaat reeds na 2-* uren in het tweede of in het tijdperk der uitzweeting over; in

dcelen zwellen op, zijn paars gekleurd en week. Gedurende dien tijd laat het kind uit den altijd halt geopenden mond een draderig speeksel vloeijcn j het gelaat verbleekt, de zieke is nedergedrukt, verdoofd, en sterft ongemerkt weg , zonder koortsige reactie of hersenaandoenin<r rehad te hebben. De pols blijft altijd uit. rst zwak, en de huid is ouU|nerkenswaardig door derzelver bleekheid en gevoelloosheid. Bij deze verschijnselen voegen zich vaak braking, diarrhae , incteorisnius en dikwijls de luk. — Men poge, hoewel meestal te vergeefs, door in- en uitwendige antiseptische middelen beterschap aantebrengen. Bij eene omschreven pangraeneuse aandoening, wende men zeer voorzigtig een mineraal zuur of lapis infernalis als causticum op die plaats aan.

,..X(!™1?c',,V!nt'e dranken, als ook olieachtige en melkklijsteren zijn bij ' gelijktijdig lijden van het darmkanaal zeer aan te prijzen. Vert.

Sluiten