Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lielijk getcekencl, de oogen zinken diep in derzelver hollen. Met fret afnemen van den omvang van liet ligchaain verminderen ook de kracltten, er ontstaat koorts, de onderste ledematen worden dikwijls waterzuchtig , er vertoont zich spruw , en zoo teert het kind al langer hoe spoediger al' en wordt eene prooi des doods.

l)e koorts, welke dikwijls plotseling ontslaat, wanneer de kinderen nog sterk eten en den ouders nog volstrekt zoo ziek niet toeschijnen, is meermalen onder den naam van mesenteriaalkoorts (febris meseraica of febris remittens inf.) beschreven geworden (cxlvhi). In den beginne wordt het kind onruslig , angstig , heeft eenqn heeten buik , warme handen en voetzolen (dikwijls ook koude ledematen), drooge lippen, verliest den eellust; niet deze verschijnselen onlstaat hardlijvigheid, de pols wordt vol, en de tong donker rood. Bij de daruiontlasting geschiedt het dikwijls , dat de kinderen den endeldarm naar buiten persen , welke dan op de vroeger opgegeven wijze moet worden ingebragt. Lateiis de toestand omgekeerd, de ontlastingen worden menigvuldig, er onlstaat doorloop, de ontlaste stoffen zijn graauw , en gelijken , zoo als Dendy (1) zeer te regt zegt, naargekaauwd papier, en vari dat tijdstip af gaat de tering met rassche schreden voort. Somwijlen gaat eindelijk de mesenteriaalkoorts in eene wezenlijke enteritis over, welke haren zetel in het darmscheil en in de klieren van het net, ook wel op het slijmvlies van de darmen vestigt, in welke gevallen dan ook niet zelden veretteringen van de darmscheilklieren aangetroffen worden.

Op eene andere wijze verloopt de uittering bij kinderen, die aan de borst geweest zijn , doeli bij welke na het spenen de uittering begint. Deze kinderen verzetten zich gewoonlijk tegen het genot van andere voedingsmiddelen , willen slechts de moedermelk , en worden na het spenen zeer 'onrustig, bleek, mager, krijgen een vaal uitzigt en de huid wordt zoo rimpelig, als of er geen vleesch onder dezelve lag. Allengskens krijgt men dusdanige kinderen er toe , ander voedsel lot zich te nemen ; altijd echter hebben zij tegenzin en walging van vleeschspijzen en gebruiken sleehls r dikwijls met wezenlijken geeuwhonger , taaije meelspijzen, zoo als meelpap, zuur brood , aardappels, enz. Daarbij wordt de buik langzamerhand opopgezet, hard, zeer breed , er ontstaan verstoppingen in den onderbuik, hardlijvigheid wisselt met doorloop af, er vormen zich vele wormen, en de spijzen gaan dikwijls onverteerd af. Uit den mond ruiken de lijdertjes zuur, en ook de reuk van het zweet is zuur. De pis is troebel, vlokkig, somtijds ook zeer donker en spaarzaam , vooral wanneer te gelijkertijd koorts

(cxLvm) Ofschoon atrophia infanlnm wel altijd meer als ziekteverschijnsel dan als ziektevorm te beschouwen is , zuo is dit echter in het bijzonder van toepassing op de atrophie, ten gevolge van de zoogenaamde fel)ris nieseraiea (ff'endl) of febris remittens infanlnm (Evanson en Maauatll) j welken koortsvorui daarenboven Rillict eri Barthez met lebris lyphoidea infantnm trachten te vereenzelvigen. Dicnsvolgens hadden wij dit door den Schrijver hier opgegeven ziektebeeld eene andere plaats toegewcnscht, in welk gevoelen wij door Canslalt ondersteund worden die in zijne beschrijving der paedatrophia infanlnm van deze koorls geen melding maakt. Er zal later gelegenheid zijn, meer dienaangaande aantevoeren. Vert.

(1) Neueste Journalistik des Anslandes von ,/. Belirend; uiid K. F. W. Moldenhawer, Berlin. Bd. V. S. 391.

Sluiten