Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

parte prima, Gap. II, Sect. I egimus) tantam in altiori gradu cuni nostro morbo similitudinemhaberemonuimus, ut non nisi cita phaenomcnorum emendatione aut contra subito in morlem transitu ab hac distingui possit.

In lcviori autcm gradu, ubi uti (Capile VI, Sect. II, § 3) diximus tamquam stimulus mecbanicus considerandus est, convenit cuin prodomis haemorrhagiae cerebri, quorum etiam causam constituit. Ubi tandem magis locaHs, magis perpet na et minus rapida est, (potest enim uti, Cap. VI, Sect. 1, §2, protulimus dynamicis etiam eausis suscitari) ad inflammationem magis aecedit, sed in genere tune saepius in membrauis quam in ipso parenchymate cerebrali residet; ejus in hoe casu ab haemorrhagia cerebri distinctio rnulto facilior est, et ex sequentibus hauriri debet.

II. Symptomata cirachnitidi in primo stadio propria febris, delirium, omnium sensuum hyperaesthesis, sitis molesla, urina parca, voniitus saepius repetiti cum haemorrhagia cerebri non confundi possunt. In ultimo autem stadio status soporo.sus sensuumque externorum actioabolita longe eminent prae niusculorum resolutione (12).

III. Effusiones seri, quae in ventriculis cerebri occurrunt, aut inter arachnoideam piamque matrem reperiuntur, pro diversa auctorum de causis opinione, pro individuis affeetis, pro varia morbi forma et decursu, arachnitis externa et interna, hydrocephalus acutus externus et internus, febris cerebralis infantum et adultorum, aucta secretio humoris cephalorhachidei, hydrocephalus denique chromens infantum et senum vocantur. Non bic loeus est investigare quo jure diversa ista nomina hisce seri exsudationibus competant- Si consideramus e quam discrepanti causaruiu serie collectiones serosae in alliis quoque corporis

(12) B.'iESSLEB, 1. c CKUVE1LHIER, dief. d. med ft de clur. prat, pag. 317.

Sluiten