Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Febris contra, quae in encephalomalacia (emollitione priraaria) scenam claudit, adynamicam ut plurimum indolem refert (pulsas parvus frequentissimus, calor mordax caet). 6°. Deniquc universus corporis habitus, momenta antececedentia etconstitutio, quae alterutrius morbi genesi magis favere potuerunt, morbi duratio, functionuin organicarum status omnera saepe hic absolvunt paginam.

Tarnen singulis hisce criteriis non nimia fides habenda est, omnia fallere possunt. Ree te enim ait Abebcrombie : »Ie ramollissement de lasubstance cérébrale ne parait être ncaracterisé par aucuiu symptóme uniforme" (49).

In totam phaenomenorum eongeriem itaque attendendum est, atque tune etiam diagnosis saepe diflicilis erit, praesertim ubi, quod saepe fit, creseente destruetione, simul cum capillaribus majus etiam vasculum destruatur, unde effusio sanguinis proveniens, atque compressionis symptoniata subito inducens iiobis haemorrhagiae recens ortae speciem imponit, autopsia postea docente, encephalomalaciam alterationem priviariciiu fuisse.

VII. ENCEPIIALITIS ET ABSCESSÜS.

Sponte minus frequenter quam in quovis alio organo parenchymatoso oriri videtur ipsius encephali parenehymatis inflammatio. Plerumque secundaria est vel haemorrhagiae cerebri, vel arachnitidi (emollitio secundaria), vel injuriae externae, vel denique inflammationi partium vicinarum, otitidi, ostitidi svphiliticae caet. Pro sede diversa vel deliria, vel convulsiones primas aeturae sunt partes.

In acuto decursu febris, oculi splendentes, sensuum externorum acuties et hyperaesthesis, in chronico dolor

(49) AbERCHOMHIE , 1. I.. (F.d. Ccndriri) r.1R. 127.

Sluiten