Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van den apoplectischen haard volgt dus , dat de gewigtigste verschijnselen van eene beroerte, zoo als zij door groote apoplectische haarden in de beddingen der gezigtszenuwen en de gestreepte ligchamen worden te weeg gebragt, eerst na maanden langzamerhand kunnen verdwijnen. ilet eerst keert het bewustzijn weder , hetgeen uit de vermindering der hersendrukking , ten gevolge van de verminderde of geheel verdwenen hyperaemie , te verklaren is. Met het bewustzijn keeren vervolgens ook de zintuigelijke gewaarwordingen en de spraak terug , omdat de laatste op verre na niet altijd van verlamming van de tong- en strottenhoofdsspieren , maar veel menigvuldiger van het verlies van het bewustzijn pleegt aftehangen. Met het terugkeeren van het bewustzijn wordt ook de invloed van den wil weder hersteld , aan welken de sluitspieren van de blaas en van den endeldarm onmiddellijk weder gehoorzamen.

Groote bloeduitvatingen , welke septum en fornix doorboren , en zich door de derde hersenholte eenen weg banen naar de vierdubbele ligchamen , brengen altijd ten gevolge van de verlamming der spiervezelen van de iris, sterke vernaauwing van den oogappel voort. Het is dus een verschijnsel van sterke bloeduitvating en een slecht teeken , wanneer zich de oogappel niet binnen de eerste dagen na den aanval van beroerte verwijdt en op het licht terugwerkt.

Nadat echter het verminderen van de apoplectische verschijnselen reeds in de eerste dagen na den aanval van beroerte , enkel ten gevolge van de verminderde hersendrukking plaats heeft, volgt het afnemen van de andere verschijnselen , inzonderheid van die van de zij — delijke verlamming , slechts langzamerhand , met de opslorping van de bloeduitvaling, de ontwikkeling, sluiting en Jikleekenvorming van de apoplectische kyste gelijken tred houdende. Het eerst keert de beweging in de onderste, vervolgens ook in de bovenste ledematen langzamerhand terug. Het schijnt dus , dat de beweegzenuwen van de bovenste ledematen bij de door de drukking en beleediging voortgebragte verlamming sterker zijn aangedaan, dan de

Sluiten