Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rigten, welke naar de verschijnselen aan het ziekbed worden gewijzigd , en waarmede men zoo dikwijls verandert , als de verschijnselen zelve wisselen , tegen welke zij gebezigd worden , terwijl toch gedurende deze verandering de ontleed- en scheikundige eigendommelijkheden van de zieke bewerktuiging steeds dezelfde blijven. Iloe lang zal dit zelfbedrog, dit bijgeloof, deze beuzelingen in de wetenschap nog blijven bestaan? Slechts dan, wanneer wij onze begrippen van ziekte, van verschijnsel, van onderkenning , zoo als wij in onze voorrede tot de ziekten der hersenen gezegd hebben , tot stoffelijke voorwerpen of individuen, op eenen ontleedkundigen grondslag terugbrengen en de geneeskunde als natuurwetenschap behandelen , eerst dan kan zij tot die hoogte geraken , die hooge, onuitwischbare waarde voor het praktische leven verkrijgen, welke vele andere natuurwetenschappen heden ten dage reeds verkregen hebben , in welke het kabalistische aanzien en het ijveren van alle partijzucht , voor eeuwig spoorloos moet te niet gaan.

De kanker in den vorm van zelfstandige , scherp begrensde, meestal door een teeder, vezelig, van bloedvaten voorzien omhulsel omgeven gezwellen , de kankerknobbel , of het kankergezwel, komt in de hersenen verreweg menigvuldiger voor , dan de zoo even beschreven exsudaatkanker, en wel van alle grootte, tot die van een hoenderei , eene vuist en daarboven.

De vorm is gemeenlijk rond. Somwijlen plant hij zich van de hersenen in de hersenvliezen en vervolgens zelfs in den schedel voort.

Meestal vindt men in de hersenen slechts éénen kankerknobbel ; bestaan er twee , dan is het niet zelden symmetrische voorkomen in gelijknamige hersendeelen merkwaardig.

Ten opzigte van de verschijnselen van den knobbeligen hersenkanker , geldt in het algemeen al hetgeen van de verschijnselen van den in de hersenzelfstandigheid woekerenden kanker gezegd werd.

Hoe rijker aan vaten , en hoe zwelbaarder de kanker-

Sluiten