Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

secundaire verschijnselen, zoo als wij gezien hebben, iloor velen, voor oorzaak zijn genomen.

Wat nu de verwijderde oorzaak betreft, deze is altijd eene prikkeling van de peripherie of liet centrum des zenuwstelsels (34). Ik lees derhalve niet zonder bevreemding, dat volgens stromeijer (35) , gezamenlijke spierzamentrekkingen, of uit habilueele kramp, of uit prikkeling, zoowel van het peripherische- als centraal gedeelte des zenuwstelsels ontstaan; want ging deze stelling door, dan zoude men moeten besluiten dat habitueele kramp niet door prikkeling der zenuwen, maar door eene andere oorzaak werd te weeg gebragt, en dien ten gevolge zouden aan de clonische krampen geheel andere oorzakelijke momenten ten gronde liggen dan aan de tonische (organische verkorting).

§ 9.

Wij zullen echter terstond zien, dat dit niet het geval is. Vragen wij toch naar eene juiste bepaling van de kramp (Spa/smus) in den strikteren zin der beleekenis, dan zal ieder zaakkundige, en teregt, antwoorden : » kramp is de onwillekeurige zamentrekking van willekeurige spieren (36)." [In eenen ruimeren zin wordt onder kramp (Spastntw), door ec-

(34) Dat ook de Contracturen , welke uit verlamming der uitstrekspieren ontstaan, met de spasmodische (active) spierzamentrekkingen eene en dezelfde gemeenschappelijke oorzaak hebben , zal ons zoo straks blijken. — (Zie § 18.)

(35) BeUrage zur Opera/wen. Orthopadik. Hannover i838,

P- '*•

(36) Hierbij voegt zich dan tevens nog eene afwijking in den rythmus, in de snelheid en in de kracht der spieren. Zie schill , Attg. Pathologie. Tubingen P- »22.

Sluiten