Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ren, hetwelk ons geenszins zal verwonderen, wanneer wij bedenken, dat de oorzaak van dit verschijnsel vrij zeker in eene ontsteking, verweeking of andere ziekelijke aandoening van de centraaldeeleu des zenuwstelsels is gelegen.

Onaannemelyk komt ons nogtans de stelling van little (61) voor, dat de naaste oorzaak der verlamming onvoorwaardelijk gelegen is, in eene ontsteking of uitstorting van bloed, of van een fluïdum tero - sanguineum of terosum in een of ander deel der hersenen of van het ruggemerg. Hetzelfde gevoelen vinden wij terug bij dieffenjbach (62). Integendeel , wel verre van bewezen te zijn, is zij juist in strijd met de dagelijksche ondervinding, welke leert, dat zoo lang de zoo ovengenoemde toestand als prikkel werkt, er geene verlamming, maar Spasmug bestaat; eerst nadat het weefsel der hersenen of van het ruggemerg daardoor eene belangrijke stoornis of vernietiging heeft ondergaan, zal verlamming ontstaan, zoo als reeds boven is aangetoond.

§ 19.

V raagt men vervolgens naar de reden , waarom bij verlamming der extensores, de flexores op eene secundaire wijze worden zamengetrokken en omgekeerd, dan antwoorden wij, dat door de verlamming

(6i) t. a. pl. p. 2ï.

(6a) Clinische Vortrage, p. 3g. In alle gevallen zoude zulks dan tocli eveneens geschieden bij alle de andere opgenoemde ziekelijke aandoeningen dezer deelen, zoo als bij Spina bifida , Osteosteatomata, llydatides, Alalacia enz.

Sluiten