Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het antagonismus der spierbewegingen is,derhalve, zoo als ik zeg, van groot belang voor de pathologie.

Is dit opgeheven, dan ontstaan altijd verkrommingen. De oorzaak van den pes Equinus, b. v., deze moge aangeboren of na den partus zijn ontstaan, is in vele gevallen in het verloren evenwigt der antagonistische spieren, welke den binnen- en buitenrand van den voet opheffen, te zoeken en kan ook meestal niet dan door herstelling van dit evenwigt genezen worden. Zoo zullen bij den pes Varut, bf de spieren, welke den buitenrand des voets opheffen , zoo als de peronaei, zich in eenen paralytischen toestand bevinden , öf die, welke den binnenrand in de hoogte trekken, vertoonen eene paralytische contractuur. In ieder geval gaat de lijder op den buitenrand des voets, die door den tihialis posticut naar binnen moet worden gatrokken.

§ 20.

Uit de reflexietheorie van marshall hall en müller, laat het zich ook physiologisch gemakkelijk verklaren, waarom bij vele verlammingstoestanden toch contracturen ontstaan. Volgens den eersteenoemden (64), is het excitomotorisch stelsel (vergl. § 9.), ofschoon zich bij alle willekeurige bewegingen uitende, echter bovenal in het oogvallend werkzaam in de mondingen des Iigchaams (atria

dezelve verbonden , aangetroffen. Contractuur sluit derhalve noch verlamming, noch atrophie uit.

(64) Fon den Krankheiten des Nervensystems. Aus d. Engl. mit einigen kritischen Bemerkungen, von j. "wallach. Leipzig

Sluiten