Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

faeerschen; hetzelve wordt echter daarna door het meer ontwikkelde cerebro - spinaal stelsel vervangen , vermits tusschen beiden dezelfde verhouding bestaat als tusschen instinct en verstand. Men vvane echter daarom niet, dat bij rneer gevorderden leeftijd, als wanneer het cerebro-spinaal stelsel praedomineert, het instinctuële stelsel geheel is vernietigd. Hiertegen immers pleiten de onwillekeurige en instinctmatige bewegingen en uitstrekkingen van den eenen of anderen arm, welke wij bij menschen, die op het punt staan van te vallen, ter herstelling van het verbroken evenwigt, zien ontstaan.

Deze beweging is van eenen excitomorischen aard. Behalve dit argument voer ik nog als bewijs de onwillekeurige bewegingen der armen bij gemoedsaandoeningen aan. Ofschoon de groote nelsoït zijne hartstogten volkomen meester was, verriedden nogtans de onwillekeurige bewegingen van den stomp zijns afgezetten arms, hetgeen in zijn binnenste omging. Ten bewijze dat deze excitomotorische werkdadigheid nog sterker in de onderste ledematen voor den dag treedt, moge het volgende door eisessjaïin (66) medegedeeld treffend geval eene plaats alhier vinden. »fVahrend des ersten franzo.t. Feldzugs 1814," dus verhaalt hij, »durchschwarmt en wir tiach einem Tagemar»sche die ganze Nacht, ohne einen Augenblick »zu schlafen: als icir des andern Morgens wie» der marschiren mussten, htjicl uns eine unïlber»windliche Schlafrigkeit; ich traf nun mit dern » Oberjager Thalmeijer (gegenicartig Expeditor beirn » Stadtgericht in JVürzburg) das Ahkommen , dass

(66) Schmidt , Jahrb. der In- und Ausland. Gesammt. Medicin, IX, p. 358.

Sluiten