Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

chardt—Sciiitteniielm). Welke de specifieke werking van deze eiwit-splitsings-producten ook moge zijn, hun aanwezigheid in het bloed alleen al, zou voor veranderingen als boven vermeld, verondersteld kunnen worden.

Stellen wij daartegenover de voorwaarden waaronder prikkel-therapie bij longtuberculose moet inwerken.

In de eerste plaats is longtuberculose geen septicaemie. De bacillen zijn opgesloten en moeilijk te bereiken. Zoo men bij t. b. c. de reactie die met koorts gepaard gaat, opwekt, dan leert de ervaring, dat heftige haard-reacties ontstaan, die tot uitbreiding van het longproces voeren. Men denke aan den eisch der tuberculine-therapie, waarbij koorts vermeden moét worden, wil men kwaad voorkomen. Onze poging om met yatreen en lipatreen met vermijding van algemeene reacties, toch den haard te bereiken en zoo een „Heilentzündung" (Bier) op te wekken, is mislukt. Bij onze patiënten zagen wij geen voordeel, eerder nadeel.

Bij de longpatiënten hebben wij een „SchwellenreizTherapie" toegepast. Dit begrip is ontleend aan Zimmer. Zimmer komt tot het resultaat, dat bij chronische gewrichtsen spieraandoeningen heftige reacties als sterke pijnlijkheid der gewrichten met zwelling en roodheid, temperatuursverhooging enz. allerminst gewenscht zijn. De drempel voor de doseering acht hij de daarna optredende reactie. Zoodra er heftige verschijnselen als bovengenoemd optreden, is de volgens Zimmer de doseering te hoog geweest. Bij de longlijders hebben wij eveneens „Schwellenreiz-Therapie" toegepast; toch was het resultaat slecht te noemen.

Onze kennis van de werking der prikkelmiddelen is nog te gering om aan te kunnen geven, in welke ziekte-gevallen een speciaal praeparaat aangewezen is.

Vatten wij alle resultaten te zamen, dan was de uitkomst gering te noemen. Bij ulcus ventriculi zagen wij niet die resultaten, die wij volgens Pribram mochten verwachten.

Sluiten