Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bij diabetici werd geen beïnvloeding van het verloop van de bloedsuiker-kromme waargenomen. Bij onze gevallen van gewrichtsaandoeningen werd een evident gunstige invloed niet waargenomen. Bij de niet-tuberculeuse longaandoeningen was in een paar gevallen een gunstige invloed misschien te erkennen. Bij longtuberculose (in progressief stadium) zagen wij eerder nadeel dan voordeel.

Bij mijn onderzoekingen over den invloed der injecties op het bloedbeeld werden wel veranderingen waargenomen, doch ook deze waren niet constant en gaven daarom geen nader inzicht in de werking van den prikkel.

Een verklaring voor deze vrijwel negatieve resultaten, terwijl anderen voordeel zagen, is bij den tegenwoordigen stand van onze kennis omtrent prikkel-therapie niet te geven.

Men is het over de allereerste principes nog niet eens, hetgeen duidelijk blijkt als men de vele namen ziet, welke door de verschillende onderzoekers op grond hunner hypothesen aan de prikkel-therapie worden gegeven, b.v.:

Weichardt: „Protoplasma-aktivierung und Leistungssteigerung".

Starkenstein : „omnicellulaire therapie".

Von Groer: ,,ergotrope Therapie".

Zimmer: „Schwellenreiz-Therapie".

Schmidt: „Proteinkörper Therapie".

Luithlen: „Kolloid Therapie".

Bier: „Heilentzündung und Heilfieber" enz.

Evenmin hebben de talrijke onderzoekingen op morphologisch-chemisch en physisch bloedonderzoek; anti-lichamen vorming; vorming en vrij maken van fermenten; beïnvloeding van vegetatieve en centrale zenuwstelsel; vaatwerking; beïnvloeding van warmtereguleering en stofwisseling (vooral die van eiwit afbraak); werkzaamheid van klieren met interne secretie; beïnvloeding van reticulo-

Sluiten