Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarom de meesten de methode schijnen te verkiezen, is de gemakkelijke overgang van haar tot de exarticulatie van den arm; intusschen is voor die zeldzame gevallen, waarin zulks noodzakelijk wordt, ook wel door andere methoden hulp aan te brengen. Latere Fransche heelkundigen hebben de eenvoudige overlangsche snede aanbevolen en wel aan de voorzijde van den schouder, deze plaats is buiten twijfel de gunstigste ten opzigte van de toegankelijkheid des gewrichts en der verwonding, doch eene enkelvoudige snede zal, al heeft zij ook de door Robeiit bepaalde lengte van 4 — 5 duimen, bij resectiën wegens caries toch dikwerf niet toereikend zijn, deels daar juist daarbij de losmaking van het gewrichtshoofd wegens de verandering der gewrichtsbeurs, of ook wegens reeds bestaande tegennatuurlijke verbindingen tusschen het opperarmbeenshoofd en de gewriehtskom dikwijls moeijelijk is, deels wanneer de resectie tot op het schouderblad ot sleutelbeen moet uitgestrekt worden; ja hoe toereikend de enkelvoudige snede ook aan het lijk moge schijnen te zijn, zoo betwijfel ik het nog, of zij in vivo bij caries ooit eene volkomen genoegzame en duidelijke beschouwing der deelen zal toelaten, die door het ziekteproces kunnen aangetast zijn. Men kan de kunstbewerking met eene snede aan de voorzijde van den schouder beginnen, die juist aan de punt van den processus coracoideus of een weinig aan hare buitenzijde eenen aanvang neemt; wanneer zij echter niet voldoende is, houd ik het voor liet meest raadzaam van haar bovenste uiteinde nog eene tweede snede dwars over het gewricht te doen, die parallel met den buitenrand van het acromium en circa een' vinger breed onder hetzelve tot aan den achterhoek van dit uitsteeksel gaat, en van

Sluiten