Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

einde zou, indien zijn ziekelijke toestand werd over liet

hoofd gezien en hetzelve niet werd afgezaagd, voorzeker

de genezing onmogelijk maken. Ditzelfde geldt voor het

o-eval. waar zich de ziekte van uit het been zelf ontwikkeld Ö 7

heeft en waar een gewrichtsuiteinde reeds door het proces kan zijn aangetast, doch uitwendig weinig of in het geheel niet veranderd schijnt te zijn. Die mogelijkheid vervalt, wanneer men om de door mij aangevoerde reden bij caries steeds de geheele resectie van het gewricht verrigt.

Men vindt vermeld, dat de extensie van den voorarm na de resectio cubiti slechts in een latenzakken van het lid bij nalatende zamentrekking der buigers bestaat: zoo is het oordeel van Moiieau den oude ten opzigte van enkele lijders en van Moreau den jonge in het algemeen. Dit gevoelen moge voor sommige gevallen juist zijn, bij andere lijders is toch de uitstrekking buiten twijfel actief; dit kan ik met zekerheid voor de boven beschrevene gevallen beweren, waar geene ankylosis overbleef en waar gedurende de uitstrekking van den elleboog de zamentrekking van den m. triceps duidelijk te voelen was. Hetzelfde heeft Syme waargenomen, eveneens Jaeger , de laatste in een geval, waar het olecranon werd achtergelaten en de m. triceps wel doorsneden was geworden, maar niet te digt bij hetzelve. Wanneer Jaeger aan deze bijzondere gesteldheid gewigt hecht, zoo kan men haar toch hoogstens als begunstigend voor het wederontstaan van de verrigting des m. triceps beschouwen; want deze had ook daar, waar het olecranon werd weggenomen-, plaats. Syme vond in een geval, waar hij later gelegenheid had om liet gewricht,

Sluiten