Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

liet spaakbeen, voor zoo verre ik weet, afgezonderd daar. Meestal werd de kunstbewerking wegens beenbreuken en pseudarthroses ondernomen en daarbij de wederherstelling van den zamenhang des beens, met uitzondering van één geval, steeds verkregen; - dit ééne geval is dat van Waiimuth , waar nevens de ongenezen breuk der ellepijp eene ontwrichting van het boveneinde des spaakbeens naar achteren bestond en beide gebreken niet hersteld werden de ontwrichting althans niet duurzaam. Witthusen deed de kunstbewerking wegens eene osteosteatomateuse ontaarding der ellepijp en er ontstond wel genezing der wond, maar geene hereeniging der beeneinden; van eene verplaatsing des spaakbeens vind ik echter niets vermeld. Zulks zou men vrij stellig in het geval van Malagodi verwacht hebben, waar de ulna tot aan het bovenste gewrichtsuiteinde geheel werd weggenomen. Van dezen lijder wordt medegedeeld, dat zijn arm wel wat zwak gebleven, maar toch tot gewone bezigheden weder geschikt geworden was en dat hij de meeste dingen met de hand kon verrigten; omtrent den lateren toestand der bovenste articulatie van het spaakbeen heb ik niets vermeld gevonden. Welligt bestond in mijn geval reeds, door de scheiding van zamenhang (die vóór de kunstbewerking aan de ellepijp bestond), mogelijk ook door eene zich als pijn en kraken te kennen gevende aandoening van het opperarm-spaakbeensgewricht, eene voorbeschiktheid tot de later plaats hebbende ontwrichting en was deze reeds eenigermate voorbereid.

RESECTIO TIBIAE BIJ VERSCHE BEENBREUK.

Deze resectie werd den 24sien Januarij 1833 bij eene zamengestelde breuk der linker tibia noodzakelijk, waaraan

Sluiten