Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gelegd en door 'windselgangen, die naar tegenovergestelde rigtingen werden gevoerd, de zijdelingsche verplaatsing van het bovenste breukuiteinde tegengegaan. Van de uitrekking zag ik, in weerwil der bestaande verkortingvan het lid, af, daar ik niet alleen de werkeloosheid van iederen uitrekkingstoestel bij breuken van het scheenbeen in het algemeen genoegzaam heb leeren kennen, maar ook daar ik in dit geval, nadat de verkorting 6 weken lang had bestaan, het minst op eenig gevolg mogt rekenen. - De wond genas niet door snelle vereeniging, veeleer lieten de wondlappen na wegneming der bloedige hechtingen zeer spoedig in grooteren omvang van de ondergelegene deelen los, als dit bij de kunstbewerking geschied was, en er ontstond eene sterke verettering. Zoowel plaatselijk als in het geheele ligchaam gaf zich adynamie te kennen, waartegen levens- en geneesmiddelen werden toegediend , doch zonder eenig gunstig gevolg. De verettering der wond bleef in zeer groote hoeveelheid voortduren, de afscheiding was dun, de loslating der wondlippen vermeerderde eerder, dan dat zij afnam. Intusschen hadden er twee gunstige omstandigheden plaats, daar de doorgezaagde oppervlakte van het been, die natuurlijk necrotisch geworden was, na 4s weken exfoliëerde en zich met vleeschheuvels bedekte, en ten tweede, de beenbreuk hersteld scheen te zijn, zonder dat zich weder eene vooruitsteking van het breukuiteinde gevormd had. Over het algemeen kreeg de geheele toestand in korten tijd een eenigzins gunstiger voorkomen, doch spoedig ontstond een nieuw gebrek, namelijk een groot absces aan de kuit en te gelijk diarrhee die ook vroeger voorbijgaande bestaan had. Het absce.s was zonder ontsteking ontstaan en deze ontwikkelde zich

Sluiten