is toegevoegd aan je favorieten.

Bijdragen tot de practische heelkunde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beweging des hoofds in het geheel niet belemmerd was.

De wond strekte zich tot voorbij de tongbeenstreek uit; aan het onderste gedeelte lag de na het lossnijden teruggeweken driehoekige huidlap. Dezelve werd even als in het vorige geval vereenigd, doch in omgekeerde rigting zoodat zij na de sluiting eene X vormde. De vereeniging had gemakkelijk plaats en zonder merkbare spanning der wondranden, waarom een losmaken der huidranden, alsmede zijdelingsche insnijdingen onnoodig waren. Het verband werd even als in het vorige geval aangelegd, doch in zooverre het tot bevestiging van het hoofd in eene achteroverbuiging bestemd was, bleek het even onvoldoende te zijn, als alle dergelijke verbanden. Nadat de kunstbewerking eenmaal was afgeloopen, was het kind zeer gedwee en poogde zoo rustig mogelijk te liggen; intusschen hadden er toch , ondanks een' goeden wil en verbanden , bewegingen des hoofds plaats en vooral werd daardoor, dat de kleine steeds in het bed afzakte , eene stoornis in de plaatsing der geopereerde deelen te weeg gebragt. Het gevolg daarvan was , dat de wond slechts aan haar bovenste gedeelte en aan den eenen rand des driehoekigen laps door snelle vereeniging genas en dat de verettering zich later nog op een gedeelte dezer reeds aaneen gekleefde wonden uitbreidde. Hoe onwelkom dit nu echter ook ware, zoo werd toch het doel der kunstbewerking wat de hoofdzaak aangaat bereikt. Het hoofd werd gedurende de genezing der etterende wonden , zooveel mogelijk , achterover gehouden en het kind ondersteunde zulks door eigene houding meer dan men op zijnen leeftijd zou kunnen verwachten. Na 6 weken hadden de wonden een goed likteeken gevormd

19