Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bij peescontracturen te vergelijken; bij beide toestanden heeft men geene veranderingen van de organisatie des deels te bestrijden, wanneer deze niet secundair en toevallig ontstaan zijn. Het deel is slechts te kort en hetzelve mist de natuurlijke rekbaarheid ; men scheidt zijnen zamenhangr laat het van elkander wijken en houdt de wond open, opdat er zich in de opening eene tusschenzelfstandigheid vormt, die, tefwijl zij de scheiding in den zamenhang weder herstelt, aan het deel zijne natuurlijke afmeting hergeeft. De stricturen der pisbuis zijn niet de eenige, die door middel van openrijting zijn behandeld geworden. Dupuïteeji heeft dezelve bij de stricturen van het neuskanaal aangewend, want het gewelddadig invoeren van een buisje in dit kanaal is niets anders dan een gedwongen catheterisme, waarbij de katheter blijft liggen, en men kan de gelukkige uitkomsten, die Dupüytken bij de traanfistel verkregen heeft, ten gunste van deze behandelingswijze der pisbuisvernaauwingen aanvoeren, wanneer men het onderscheid niet over het ■ hoofd ziet, dat tusschen beide gebreken bestaat. Wanneer bij de zoogenaamde traanfistel werkelijk eene contractuur van het neuskanaal bestaat (hetgeen volstrekt niet altijd het geval is), zoo gaat zij over het algemeen niet slechts met de boven vermelde blennorrhoische omvorming van het slijmvlies des neuskanaals, maar ook met slijmvloed van den traanzak gepaard. Deze is echter niet, zoo als de slijmvloed der blaas bij pisbuisvernaauwingen, afhankelijk van de strictuur, maar zij is primair en zelfstandig en ondergaat daarom door de genezing der vernaauwiug geene wezenlijke wijziging en blijft niet slechts voortduren als een hoofdonderwerp der lcuusthulp, maar brengt ook ver-

Sluiten