is toegevoegd aan je favorieten.

Indicanaemie bij nierziekten

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeer hooge waarde is gestegen. Hetzelfde bleek nu het geval te zijn bij het indican. In deze gevallen is de prognose dus niet zoo ongunstig.

De indicanaemie blijft bestaan, ook al gaat door eiwitarm dieet het stikstofgehalte van het serum naar beneden.

Nadat Jolles 1) in de urine een vele gevoeliger reactie op indican had beschreven, zijn door Haas en Rosenberg met deze nieuwe methode onderzoekingen gedaan over het indicangehalte van het serum.

De reactie van Jolles berust op een verbinding van indigoachtige lichamen met cymol. Deze geeft met zoutzuur een stof, die in chloroform met een violette kleur oplost.

De reactie van Jolles wordt als volgt uitgevoerd: Bij 10 cc. van de te onderzoeken vloeistof voegt men i cc. thymolspiritus (5%) en vervolgens 10 cc. Obermayer's reagens. Nu laat men de reactie in ongeveer 20 min. tot stand komen, waarbij onder invloed van zoutzuur en ferrichloride het indican en het cymol uit de thymol (= oxycymol) geoxydeerd worden tot 4 cymol—2 indolignon. Deze verbinding wordt door uitschudden opgelost in 2 cc. chloroform, die dan een mooie violette kleur aanneemt. Deze reactie is volgens Rosenberg viermaal zoo gevoelig als die van Obermayer.

Door Haas 2) is deze methode voor het eerst in het serum toegepast. Hij onteiwitte het serum met de drievoudige hoeveelheid alcohol, dampte het fikraat in, ontkleurde het residu met loodacetaat en bepaalde in het fikraat hiervan het indicangehalte, op de manier zooals door Jolles aangegeven was. Na een ingewikkeld

x) Jolles. Zeitschrift f. physiolog. Chemie Bd. 94. 1915.

s) Deutsches Archiv. f. Klin. Med. Bd. 119.