Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gekomen, wat m. i. niet pleit tegen de diagnose van een eclamptische uraemie. Het insult is door de lumbaalpunctie vermeden.

Ook in geval 31 is een eclamptisch insult opgetreden. Naast een duidelijke toxische uraemie bestond een eclamptische uraemie. De lumbaalpunctie had hier geen resultaat. Bij de sectie werden behalve het hersenoedeem, dat de oorzaak van de aanvallen had kunnen zijn, ook bloedingen in de dura mater en de hersensubstantie gevonden.

Het is nu mogelijk, dat deze afwijkingen de oorzaak zijn geweest van het eclamptisch insult, waarbij de gunstige werking van de lumbaalpunctie achterwege bleef.

De toxische uraemie is in verscheidene gevallen waargenomen. Meestal traden hierbij ook hart- en vaatverschijnselen op, die het beeld van de toxische uraemie minder duidelijk deden uitkomen. De chronische pseudo-uraemie, het syndrome hypertonique van de Franschen, is in deze gevallen dan ook meestal waar te nemen; de gevallen 30 en 32 vertoonden b.v. zeer duidelijk het verschijnsel, dat door Dieulafoy ,,le doigt mort" crenoemd werd. De aanvallen van benauwdheid,

O

van plotselinge hartzwakte en longoedeem waren in die gevallen ook waar te nemen.

Gaan wij de gevallen na, waarin een ureumretentie aangetoond kon worden, dan zijn er slechts enkele, waarbij het beeld van de toxische uraemie op den voorgrond treedt. Hieronder zou ik de gevallen 22, 26, 34, 36, 37 en 40 willen rangschikken. De meest opvallende symptomen, die hierbij voorkomen, zijn wel de sufheid, de apathie en de slechte eetlust gepaard

Sluiten