Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft het evenmin ontbroken. Zelfs mag men beweren dat — afgezien van de therapeutische bemoeijingen — alle onderzoekingen vooral op het laatste punt betrekking hadden.

Dit is, om het groote belang der zaak, niet te verwonderen. Het schoonste doel der geneeskunde zou bereikt zijn zoo zij zulk eene vreesselijke ziekte, welker genezing buiten hare macht ligt, kon voorkomen.

Maar om dat doel te bereiken, moet noodzakelijk kennis van den aard der ziekte, kennis van de voorwaarden, waaronder zij ontstaat en zich verspreidt, voorafgaan.

Overwegen wij vooreerst in hoeverre er reeds eenige kennis bestaat.

Van den beginne af aan twijfelde men niet het minst of de Cholera (epidemische of aziatische) werd veroorzaakt door de opname van eigendommelijke giftige (inficerende) zelfstandigheden in het organisme.

Met deze bekendheid treedt onmiddelijk dus de eerste vraag op: van waar die eigendommelijke giftige zelfstandigheden? Zoo als wij in de vorige afdeeling van dit hoofdstuk aangaven, waren hiervoor slechts 2 antwoorden mogelijk en wel: van reeds bestaande Cholera-lijders of zonder eenigen invloed van bestaande Cholera-lijders buiten deze ontwikkeld.

Deze twee wegen van ontstaan heeft men nu genoemd contagieus en miasmatisch. Terwijl ik griesinger raadpleeg lees ik:

Een contagium is een oorzaak, onmiddelijk van den lijder uitgegaan.

Een miasma, een oorzaak onafhankelijk van zieke personen, in de lucht, in den grond, kortom in de uitwendige natuur ontstaan en verspreid.

Beide zijn het specifieke oorzaken.

Aan de eene zijde dus de noodzakelijkheid van het reeds vooraf bestaan van Cholera; aan de andere zijde eene algeheele onafhankelijkheid.

Sluiten