Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

We mogen dus m.i. uit deze proeven concludeeren, dat voor de methode van Fuld-Levison de regel van Brücke opgaat.

Men zou in den tijd, gedurende welken gedigereerd wordt, een maatstaf kunnen hebben voor de sterkte van het maagsap of de oplossing van de pepsine. Men zou in dit geval natuurlijk precies onder dezelfde omstandigheden zijn proeven moeten nemen. Het zal b.v. niet geoorloofd zijn, al naar de sterkte van het maagsap te experimenteeren met l°/o of l%o edestineoplossing, en met onverdund of verdund maagsap, zooals b.v. Indemans *) aanraadt.

Omdat men in de proeven de hoeveelheid eiwit niet kan varieeren, ten minste op eenvoudige wijze, zonder allerlei factoren te wijzigen, is het met de methode van Fuld-Levison niet mogelijk te onderzoeken of andere pepsineregels, dan die van Brücke geldig zijn. Vroeger heb ik de onderzoekingen, die dit wel trachten te doen, m.i. voldoende besproken.

Ik heb getracht, zooals door verschillende onderzoekers gedaan is, met behulp van de edestinemethode de sterkte van het hondenmaagsap of van een oplossing van pepsine uit te drukken in die van een oplossing van pepsine van bekende concentratie.

Hiertoe maakte ik van beide een serie verdunningen, deed hierbij een oplossing van edestine en bepaalde na denzelfden tijd welke zwakste oplossing in beide reeksen de edestine verteerd had.

Deze bevatten dan dezelfde hoeveelheid enzym.

Zoo heb ik in de volgende proef willen bepalen de sterkte van hondenmaagsap, uitgedrukt in een oplossing van hondenpepsine.

Proei 5

Ik had een oplossing van hondenpepsine van 0.04 °/o in 0-2 % HC1. Hiervan bracht ik in:

1: 1 cM3 onverdund.

II: */. * „ + 7» cM3 0.2 % HC1.

m: 7. „ „ + 7»

IV: 1/i „ „ + 74 ii

V: 7s „ „ + 7s H

VI: 7.„ „ + 7e

Verder in elk buisje 1 cM3 1 °/oo oplossing van edestine en 3 cM3 0.1 7o HC1. Digestie bij kamertemperatuur.

1) Indemans l.c.

Sluiten