Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Alvorens zich zoo Sjaninistisch uit te laten, had Freud het volgende dienen te bedenken: als die tegenstanders geen andere reden hadden dan hij hun durft toe dichten, dan zouden zij zich vast en zeker niet als zijn bestrijders maar wel als zijn dankbare volgelingen gedragen; dan zou het immers maar een heel klein kunstje voor hen zijn, zich die begeerde „Kieteling" te verschaffen! Om er volop van te kunnen genieten, zouden zij slechts de methode van Freud, die in korten tijd te leeren is, hebben toe te passen! Des te eerder zou dit gedrag van hen verwacht mogen worden, omdat er in het geheel geen risico aan verbonden is; met behulp van het door Freud aangegeven deksysteem kunnen zij immers iedere verdenking van zich werpen; daarmede kunnen zij iedereen, die over hun „bewuste" aartsvieze methode van onderzoek en behandeling durft oordeelen, den mond snoeren!

Hoe het bij zoon analysant op het spreekuur toegaat, blijkt duidelijk uit Freud's „Sammlung kleiner Geschriften zur Neurosenlehre"; in het eerste hoofdstuk, getiteld: „Ein Bruchstück einer Hysterie-Analyse", is sprake van een 18-jarig meisje, Dora, dat niet alleen nerveuse klachten had, maar ook leed aan witte vloed. „Ik verzekerde haar, schreef „Freud, dat m.i. de witte vloed der jonge meisjes als een „gevolg van zelfbevlekking moest opgevat worden en dat „alle andere oorzaken, die er gewoonlijk voor opgegeven „worden, daarbij op den achtergrond treden. (Alle huisartsen zullen die opvatting wel even onzinnig vinden als ik — van Dieren). Zij loochende beslist. Maar een paar ,,dagen later deed zij iets, wat ik als een verdere toenadering tot de bevestiging moest beschouwen. Toen had zij „namelijk, wat te voren noch daarna ooit het geval was, „een beugeltaschje meegebracht, zooals dat juist modern „was (Dora had moeilijk een pas in de mode gekomen taschje „te voren" kunnen meebrengen! — van Dieren)

Sluiten