Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En nu zullen we het hebben over eenige droomen, die door Prof. Jelgersma werden uitgeplozen en uitgelegd op de manier van Freud; hij heeft ze meegedeeld in zijn in 1915 verschenen boek: „Een geval van hysterie, psychoanalytisch behandeld". De droomster, een „onderwijzeres", leed aan z.g. schrijfkramp in haar rechter arm; verder klaagde zij over vermoeidheid in den linker arm en het linkerbeen en over een droevige, wanhopige stemming; ook zag zij wel eens vlokken voor de oogen; één van haar droomen had den volgenden inhoud: „Ik zag mijn zuster staan in een hoedenwinkel. Wat zij kocht, was geen hoed. Toen ik den winkel binnen kwam, zag ik haar bezig met iets in een klein wit papiertje te pakken. Ik liep op haar toe en zei fluisterend: „Blijf even, ik wil een hoed koopen, help me even uitzoeken". Ze zette een gezicht, of ze het liever niet deed, maar ze bleef toch zitten en keek toe. Ik zei tegen de juffrouw: „Ik wil even naar een hoed zien", Die juffrouw zag er voor een modiste zonderling uit. Zij was niet jong, had een norsch gezicht leek meer op een werkvrouw dan op een modiste. Op mijn woorden antwoordde ze niet, maar ze legde op een weegschaal een papier en ging kurken afwegen, groote en kleine, platte en hooge, ronde en vierkante. „Ik zei: „ik moet geen kurken hebben maar een hoed". „Eerst moet u kurken hebben" zei ze „en straks praten we over een hoed".

„Doet u dat altijd?" — vroeg ik".

„Ja, dat hoort zoo" — zei ze".

„Ik keek naar mijn zuster, die nog altijd op dien stoel zat. Die knikte zwijgend, alsof ze zeggen wilde: „Ja, dat hoort zoo". Toen keek ik naar mijn vriendin. Die schudde haast onmerkbaar met het hoofd van neen, alsof ze zeggen wou: „Niet nemen die kurken". Daarom zei ik nog eens tegen die juffrouw: „Ik moet geen kurken, maar een hoed". Toen antwoordde ze met klem: „Ik zal verkoopen wat ik wil, en niet wat u wilt". Ik

Sluiten