Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een groot aantal\); en in zijn Autobiografie schreef hij zelfs: „Door psycho-analyse kan men bij iedereen een hoeveelheid homosexueele voorwerpkeus aantoonen"! x) En wederom beschuldig ik Freud daarmede niets anders te beoogen dan dit: de perverselingen in het gevlei te komen. Wie zou er nog tegen deze lieden durven ageeren? als men hem toevoegen kon: uw zenuwzieke vrouw (of uw dochter) is immers net zoo aangelegd, maar bij haar is het verdrongen; zij is er zich niet meer van bewust; en wie weet wat er nog eens bij u uit het onbewuste voor den dag komt als gij maar tijd van leven hebt?

Dat ik niet fantaseer als ik die beschuldiging uit, blijkt duidelijk genoeg uit de volgende aanhaling: ,,Wij mogen „niet vergeten, dat de perverse afwijking, die ons de „meeste afkeer inboezemt, de zinnelijke liefde van den „man voor den man bij een in beschaving zoover boven „ons staand volk als de Grieken niet alleen werd geduld, „maar dat aan hen die er mede behept waren zelfs „gewichtige sociale functies werden toevertrouwd. In ons „eigen sexueele leven overschrijden wij allen weieens een „eindje, nu eens naar hier dan naar ginds, de voor het „normale getrokken enge grenzen. De perverse afwijkingen zijn noch beestachtigheden, noch uitingen van „ontaarding in den pathetischen zin van het woord". 2) Daar mankeert nog maar aan, dat Freud het door Magnus Hirschfeld met instemming vermelde oordeel onderschrijft

1} „Durch Psycho-analyse kann man bei jedermann ein Stück homosexueller Objektwahl nachweisen" (blz. 25).

2) „Wir dürfen doch nicht daran vergessen, dass die uns widrigste dieser Perversionen, die sinnliche Liebe des Mannes für den Mann, bei einem uns so sehr kultur-überlegenen Volke wie die Griechen nicht nur geduldet, sondern selbst mit wichtigen sozialen Funktion betraut war. Ein Stückchen weit, bald hier, bald dort, überschreitet jeder von uns die fürs Normale gezogenen engen Grenzen in seinem eigenen Sexualleben. Die Perversionen sind weder Bestialitaten noch Entartungen im pathetischen Sinne des Wortes". („Sammlung 42 en 43).

De eerste zin is „vrij door mij vertaald. Dat ,,aan de perverse zinnelijke liefde een gewichtige sociale functie zou zijn toevertrouwd" is immers al te onzinnig uitgedrukt.

En toch bewondert Winkler dit individu om zijn schitterenden stijl.

Sluiten