Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hoe het zij, het bericht van den wapenstilstand deed wonderen! En hieraan hadden de psycho-analysaten part noch deel! Al blijft Freud dus op zijn stuk staan, al acht hij zich gerechtigd ook bij de oorlogs-neurose de sexualiteit als een onmisbare factor te beschouwen, dan nog blijft het waar, dat de lijders aan deze afwijking beter zijn geworden zonder dat van hun droomen, symptoomhandelingen, enz. notitie werd genomen en zonder dat ze homosexueel verliefd werden (een overdrachts-neurose kregen) op een of anderen analysant.

En welke snelle genezingen van dergelijke gevallen kan Freud daar nu tegenover stellen? Als ze bestonden, dan zou hij ze vast meegedeeld hebben, dan zou hij niet geschreven hebben: ,,De menschen gedragen zich in zaken die de therapie aangaan, zéér onredelijk, zoodat de kans nul is, om bij hen met verstandige middelen iets gedaan te krijgen . (blz. 12, boven).

En nu zal ik u eens het oordeel meedeelen van Prof. Winkler. Deze nestor van de Nederlandsche psychiaters hinkt mij al te erg op twee gedachten. In één en hetzelfde artikel liet hij zich beurtelings zoo afkeurend en zoo vleiend mogelijk uit over Freud („Geneesk. Bladen" 1917).

Eerst zal ik u de afkeurende uitlatingen meedeelen:

1. „Hoe verleidelijk dat alles er moge uitzien, men mag de oogen niet sluiten voor het feit, dat wij hier midden in een veld van onbewezen vooropstellingen staan"

2. „Als onderzoekingsmateriaal wordt een symboliek aangeboden, die verwerkt zal worden langs een methode, die vrij spel laat aan het combinatorische talent van den onderzoeker" (duidelijker uitgedrukt: aan diens „pure fantasie" — van Dieren).

3. „Er is gevaar — schreef Winkler verder — dat men weldra allen vasten grond onder de voeten zal missen, en ik ben overtuigd, dat dit het geval is".

4. „Freud maakt zonder blikken of blozen de ergste

Sluiten