Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

door de Freudiaansche zwijnen onder de ezels gerangschikt te worden.

Dat ik alle recht heb mij zoo uiterst scherp uit te laten, zal iedereen moeten toegeven, die weet, wat in Plato's Symposion over „Eros" te lezen staat. Freud stelde het in ,,la Revue Juive" voor, als zouden er aan dat gastmaal zéér verheven en kuische gesprekken over dit onderwerp gevoerd zijn. O neen, het ging er zóó vuil en zóó viesch toe, dat niet één Hoogleeraar in de klassieke talen er zijn leerlingen de waarheid over durft meedeelen; ze zwijgen er over (en dat is het beste!) öf ze zwammen er om heen zooals Allard Pierson het deed in zijn „Hellas".

Aan dat, helaas, beroemd geworden gastmaal liep het gesprek over „Eros"! En desniettegenstaande kikte geen der aanwezigen ook maar met een enkel woord over „liefde voor een vrouw"; de heeren hadden het alleen maar over „liefde voor knapen"! En zelfs Socrates deed zijn uiterste best om deze te idealiseeren! Volgens Pausanias was alleen de onvrouwelijke liefde, de liefde voor mannen en knapen, prijzenswaardig! De Boötische wetten, die de Paederastie alleen maar toestonden, noemde hij een uitvloeisel van stompzinnigheid, de Ionische, die haar verboden, noemde hij een produkt van barbaarsche en slaafsche gezindheid; en daartegenover stelde hij, evenals alle Atheensche „redenaars", de Attische wetgeving als zijnde onovertreffelijk! Deze scheen weliswaar op het eerste gezicht de Paederastie te bevorderen en er tegelijkertijd van af te schrikken, maar toch had zij het ware midden getroffen en daardoor tevens het met liefde verbonden streven naar wijsheid bevorderd!

Wie aandachtig leest wat Pausanias met een grooten omhaal van woorden te vertellen had, die komt tot het besluit, dat deze man aan het allervuilste zijn volledige goedkeuring hechtte, mits het den jongeling maar niet te doen was om geld te verdienen of een ambt te verwerven en de minnaar op schoone wijze te werk ging met de bedoeling den jongeling liefde tot wijsheid en liefde voor de

Sluiten