Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

§ 10. Magnam semper sibi famam conciliavit doctrina de nervurumconsensu, cujus nomine magis , quain quidem intellectu quondam morborum mysteria explicari solebant omnia, ut pateret saltem ignorantiae asylum; ideo non mirum est, hanc in illustrando hoe phaenomeno suos etiam habuisse patronos. Ad sententiam, quam Cheston ut vidimus jam protulit, dein Bighat, Boter , Bric.heteau (5) multique recentiores Erisychtonia quasi fame refugerunt, statuentes , capite af! ecto ob nervorum sympatbiam liepatis irritationem nasci in inflammationem et dein suppurationem transeuntem (6). Esse omnino sympathiam inter baec viscera , quaenervi vagi rninisterio , liepar cum cerebro copulantis, atque n. sympatliico magno efficitur, et vomitus biliosus, et ictericus cutis color post capitis laesiones baud infrequenter conspicuus docere videntur, et quum jain animi pathematibus , ira atque moerore non tantum bil is copiam accumulari , sed ob ejus efi'ervescentiam cum hepatitidem , tum affectionum nervosi generis cohortem nasci , compei tum satis habemus ; jure eo majori ld augurari licet • turbata cerebri functione ob praegressas capitis ]aesion»s. Hoe fieri etiam aliquando et ratio, et experientia suadent. Sive commotione , sive consensu eveniat, bilis majori copia in hepate secernitur , atque in duodenum effusa motu antiperistaltico, per vomituin plerumque excutitur ('7) , quae autem si solito diutius rao-

(5) vid. Rust's Magazin. 1. c. pag. 381.

(6) vid. etiam J. B. von Siebold , Samml, sellener u. auserl. chirurg. Beobacht. u. Erfalir. 1 B. 1805. pag. 250.

(7) cf. K. H. Ba uïtoaHT.srj.n, Beobachtungen über die Nerven u. das Blut im gesimd, u. krank haft- Zustande. Freibure 1830. pag. 187.

6

Sluiten