Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Alloplastiek, ook wel Prothesis genoemd, werd in den vóór anti- en -aseptischen tijd meer dan thans gebezigd voor het sluiten van beendefecten v.n. aan den schedel, voor het oplichten van den neusrug bij zadelneuzen, of om groote breukpoorten te kunnen dichtmaken. Als materiaal gebruikte men platen of netwerk van platina, celluloid, ivoor, goudblik, afgeslepen been, zilverdraad enz. Afgezien van de kans op drukgangraen en de daaropvolgende fistels is gebleken, dat deze methode zeer onzekere resultaten oplevert en verre onderdoet voor die, waarbij levend weefsel getransplanteerd wordt. Eveneens onder de alloplastiek te rangschikken zijn de paraffine-inspuitingen, ter verbetering van zadelneuzen, versterking van een slecht werkenden sphincter ani, om een kunstmatigen testikel te vormen, enz. Behalve te Weenen in de oude kliniek van Gersuny, den vader dezer methode, waar nog geregeld paraffine-inspuitingen voor plastische doeleinden verricht worden, zooals ik in de gelegenheid was waar te nemen, zal wel bijna nergens meer deze methode der alloplastiek toegepast worden, vooral met het oog op de onzekere resultaten en de gevaren als vetembolieën, ontsteking en paraffinomen. Tegenwoordig nog veel gebruikt daarentegen is de alloplastiek in den vorm van prothesen voor geheel of gedeeltelijk verwijderde ledematen, terwijl ook het opvullen van beenholten met de jodoformplombe volgens Mosetig-Moorhof, waarbij, zooals Silbermark aantoonde, de plombe in been getransformeerd wordt, tot de alloplastiek gerekend mag worden.

Ook de Heteroplastiek, Homoioplastiek 'j wordt slechts zelden toegepast en wel om twee zeer geldige redenen:

1°. omdat men moeilijk menschen zal vinden, die altruistisch genoeg zijn, een deel van hun eigen lichaam af te staan ten behoeve van een ander, en

2°. omdat de plastiek met weefsel van een ander individu, ook derzelfde soort, meer bezwaren en zoo ze al gelukt, minder goede resultaten oplevert dan de autoplastiek.

Één in de 19de eeuw nog gebezigde toepassing der homoioplastiek: het transplanteeren van snij- en hoektanden van — zooals in het oorspronkelijke ondeugend gezegd wordt — „frissche boeren-

1) Juister zou misschien zijn de transplantatie van weefsel van een individu op een ander van eene andere soort Heteroplastiek en die van een individu op een ander van dezelfde species, Homoioplastiek te noemen.

Sluiten