Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitgevoerd. Waar mijne proeven eveneens betrekking hebben op dit gebied, zal ik eenigszins uitvoeriger mededeelen, wat men tot nu toe daarmede bereikt heeft.

Als van zelf spreekt, dat het net in de eerste plaats daarvoor in aanmerking kwam. Senn is zeker wel de pionier geweest op dit gebied. In 1888 deelde hij zijne proeven mee, waarbij hij kleine stukjes van het groote net (1 a 1V2 cM. breed en zoo lang als de omtrek van den darm) volkomen losmaakte en op maag- en darmserosa legde, na deze te voren gescarificeerd te hebben, om eene inniger verkleving en vergroeiing te verkrijgen. Ook legde hij lapjes net rondom de naadlijn bij darmanastomosen. Onder de chirurgen vond deze beveiligingsmethode der naadlijn bij anastomosen gereeden ingang en Von Eiselberg mag wel genoemd worden als degene, die in Midden-Europa deze methode „er in bracht". Niet alleen werd het net gebruikt ter beveiliging, maar ook om hiaten in het maagdarmkanaal, van de urineblaas, ureter en galblaas te sluiten.

In 1896 deelde Bennet een geval van een geperforeerde maagzweer mede, waarbij hij genezing verkreeg, door het gat in den maagwand, dat 2 cM. van den pylorus verwijderd was, en welks randen zóó geïnfiltreerd waren, dat de vereeniging niet gelukte, met een stuk net te stoppen (op de wijze, waarop men een kurk op den

hals van een flesch doet).

In 1897 had Braun reeds een blijvende genezing van 3'/s jaar verkregen bij een patiënt met een geperforeerde maagzweer, bij wien hij over de perforatieopening heen een stuk van het groote net gehecht en vervolgens eene gastroenterostomie naar Von Hacker verricht had.

Uit 1899 dateeren de experimenteele onderzoekingen van Tietze over netplastiek bij honden. Hij maakte een gat in de maag ter grootte van een 3 a 5 markstuk, naaide het gat dadelijk daarop met een dubbele rij hechtingen dicht en legde het net erover in 1 a 2 lagen. Van 5 honden stierf er één aan perforatieperitonitis. Bij andere honden sneed hij den dunnen darm door, vereenigde de beide einden met slechts 4 geknoopte hechtingen en legde het net er circulair als een huls omheen; 7 weken na de operatie was het net prachtig vergroeid en de naad sufficiënt, terwijl het litteeken in den darm ideaal was. In de 3de plaats maakte hij een overlangsche snede van 5 cM. in de voorste maagwand, trok de randen uit elkaar tot er een nagenoeg ronde opening ontstond en fixeerde hierin het net.

Sluiten