Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijten en ook later, als de wondgenezing vordert en een geval van jeuk optreedt, ziet men ze vaak aan de wond bijten en krabben. Aanvankelijk heb ik dit ondervangen door hun een gipscorset te geven, reikende van de voorpooten tot de basis penis met een paar toeren over de voorschoften heen, zoodat 't corset niet afzakken kon. De hond is dan veilig, maar toen ik éénmaal een diepe ulcereerende wond aan de basis van de penis en op den rug gezien had en telkens genoodzaakt werd het gipsverband te wisselen, daar het weldra doorweekt was met urine, waardoor de kans op infectie der wond veel grooter werd en de dieren een ondraaglijken stank verspreidden, ben ik er toe overgegaan de huid met bronsalminium te sluiten, de hechtingen vrij kort af te knippen en daarover heen een gewoon coliodiumverband (één laagje jodoformgaas, waar overheen een strook hydrophilegaas of een dun laagje steriele watten, dat met collodium aan de huid vastgekleefd wordt) aan te leggen. Wil nu de hond bijten of likken, dan prikt hij zijn snuit en staakt weldra zijn pogingen de wond open te scheuren. De wondgenezing gaat even snel als onder een gipsverband, de behandeling is veel gemakkelijker en nadeel heb ik er niet van gezien.

Sluiten