Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

neemt echter aan, dat gele koorts niet vóór de 15e eeuw in Europa is geweest. Als de ziekte vroeger algemeen was in Zuid-Europa, subtropisch Klein-Azië en subtropisch Afrika, zou ze daar, volgens hem, nu ook moeten zijn, evengoed als in dergelijke streken in subtropisch en tropisch Amerika. Augustin denkt, dat de bevolking immuun is geworden, doordat allen de ziekte doorstaan hadden en de ziekte dus na verloop van tijd uitstierf bij gebrek aan materiaal voor uitbreiding. Maar Gorgas zegt: „history does not show that yellow fever can immunize a whole country, but merely the locality in which it prevails endemically." (B.v. Cuba tegenover Havana, Quito tegenover Guayaquil in Ecuador). Op grond van deze beschouwingen meent hij Europa en Azië als plaats van oorsprong van de gele koorts te kunnen uitschakelen.

Ook Bérenger-Féraud ontkent, dat gele koorts vóór de ontdekking van Amerika in Europa zou voorgekomen zijn.

H i r s c h zegt in zijn Handbuch der historisch-geografische Pathologie, dat berichten over gele koorts in Europa vóór de ontdekking van Amerika berusten op foutieve diagnostiek. Hetzelfde geldt ook voor geruchten over gele koorts in Britsch-Indië, den Indischen archipel en Australië.

Wat betreft de theorie over den oorsprong van de gele koorts in Afrika en de overbrenging naar Amerika in verband met den slavenhandel, merkt Gorgas op, dat, volgens Lind, de eerste gele koorts in Afrika verschenen zou zijn in 1759. Als gele koorts vroeger bestaan had langs de kust, zou ze zich, volgens hem, zeker verspreid hebben in de 250 jaren van de bezetting door Europeanen, sedert de vestiging door de Portugeezen in het begin der 15e eeuw.

Bérenger-Féraud sluit zich hierbij aan en merkt

Sluiten