Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

e 2e, de Indianen van de Caraïbische eilanden maakten dikwijls tochten naar de kust van het vasteland, waar ze verondersteld worden hun pijlengif vandaan gehaald te hebben. Zij werden hierbij meteen zelf besmet met de „pest" en brachten die naar hun respectieve eilanden, waar zich dan epidemieën ontwikkelden onder de beschikbare niet immune individuen.

F i n 1 a y geeft ook nog het volgende resumé van de verschillende namen, waarmee de gele koorts in vroegere tijden werd aangeduid:

le, de gele koorts was vóór de ontdekking van Amerika in Mexico bekend onder den naam cocolitzle, in Yucatan onder den naam xekik, en onder de Caraïbiers onder den naam poulicantina.

2e, de Spanjaarden van St. Domingo en van Tierra Firme gaven er de namen modorra en modorra pestilencial aan, terwijl die van Mexico de ziekte noemden pestilencia, peste of epidemia (vertaling van het woord cocolitzle).

3e, deze laatste namen, afgewisseld met die van calenturas pestilenciales of fiebre pestilencial maligna, werden gebruikt tot aan het midden van de 18e eeuw, toen de Spanjaarden er den naam aan gaven van vomito negro en de Engelschen van yellow fever.

De naam matlazahuatl, die v o n Humboldt noemt als de ziekte, die de eerste Europeesche immigranten in Mexico aantroffen onder de bevolking, schijnt, volgens latere overtuigende onderzoekingen, niet betrekking te hebben op de gele koorts, maar op vlektyphus.

Als aanwijzing van het voorkomen van talrijke muskieten in de streken waar de cocolitzle voorkwam, moge nog vermeld worden de mededeeling van H e r r e r a, dat de Indianen van die streken de gewoonte hadden om allerlei wal-

Sluiten