Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brenging van de gele koorts door een muskiet, voor de Royal Academy of medical, physical and natural sciences in Havana.

Hij ging toen nog uit van de veronderstelling, dat op de angel van den muskiet gemakkelijk kleine deeltjes, die in het bloed van een mensch gesuspendeerd waren, dus eventueel ziektekiemen, konden achterblijven en bij het steken worden overgebracht op een ander individu, dus door mechanische overbrenging.

Hij stelde toen ook de hypothese op, dat het virus van de ziekte gelocaliseerd was in het vaatendotheel, en vormde zich op grond daarvan een beeld van de pathogenese van de gele koorts.

In den loop der volgende jaren is hij steeds doorgegaan met zijn infectieproeven, later met prophylactische bedoelingen.

a Hij geeft aan van 1881 tot 1900 in het geheel 104 infectieproeven met muggen te hebben verricht, waarvan bij slechts 17 eenig ziekelijk gevolg van beteekenis werd verkregen. Van de 104 op deze wijze geïnfecteerde personen kregen, volgens Finlay, slechts 4, d.i. 3,8 %, later een doodelijken aanval van gele koorts, 2 in hetzelfde jaar, 2 na 5 en 6 jaar verblijf in Havana. Van de 87, die geen verschijnselen vertoonden na de inenting, kregen 39, d.i. 43 %, later nooit een aanval van gele koorts gedurende den tijd van hun verblijf in Cuba. Ook bij deze 87 neemt hij echter aan, dat de infectie, hoewel deze geen ziekteverschijnselen veroorzaakte, toch een immuniseerenden invloed heeft gehad. Hij schrijft het lichte verloop of uitblijven der ziekteverschijnselen daaraan toe, dat één enkele steek van een geïnfecteerden muskiet onvoldoende zou zijn, om een ernstigen vorm van gele koorts te veroorzaken. Het was trou-

Sluiten