Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

koorts, daaraan aansluitend, zich voordeed in dat zelfde huis, 17 dagen was. Hij noemde dezen tijd de extrinsic incubation (deze uitdrukking is afkomstig van Corre), d.w.z. incubatie buiten den patiënt, ook wel huisincubatie genoemd. Dus evenals bij de malaria is de zieke zelf niet onmiddellijk gevaarlijk, maar maakt hij zijn omgeving, zijn huis tot een infectiebron. Aan C a r t e r 's artikel werd aanvankelijk weinig aandacht geschonken. a Na 9 mislukte proeven kreeg Reed's commissie achtereenvolgens 2 positieve uitslagen. Het tweede experimen• teele ziektegeval was Carrol, die een zeer zwaren aanval doormaakte.

f La ze ar was 16 Augustus 1900 bij wijze van experiment gebeten door een muskiet, die 10 dagen tevoren een gele-koorts-patiënt gebeten had, op den 5en dag van de ziekte. Dit experiment was een van de serie van 9, die mislukten. Den 13en September d.a.v. werd hij in het Las Animas Hospitaal toevallig gebeten door een muskiet, dien hij herkende als een Stegomyia. Hij had den muskiet rustig laten zuigen zonder hem te storen. 18 September werd hij ziek en hij stierf den 25en September aan gele koorts. Zijn zoo tragische dood aan de gevreesde ziekte was, door de omstandigheden hierboven genoemd, voor de overblijvende commissieleden een overtuigend bewijs van de theorie, waarvan zij waren uitgegaan.

Dr. Reed was ook reeds van plan geweest op zijn beurt zich te laten steken, maar werd op dat moment naar Amerika ontboden.

Agramonte, die een geboren Cubaan was, werd deswege als immuun beschouwd voor gele koorts.

Hoewel de commissie door de drie ziektegevallen reeds zeker was van de wijze van infectie, wilde ze ook voor

Sluiten