Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sterk den nadruk op, dat de uiterste grens van de incubatie bij den mensch 7 dagen is.

De opvatting van F i n 1 a y, dat de beet van een of twee kort geleden (2 a 5 dagen) besmette muggen preventieve werking zou kunnen uitoefenen zonder ziekteverschijnselen te geven, wordt weerlegd door het volgende door de commissie van Reed gerapporteerde geval:

Een persoon werd niet geïnfecteerd na steken door 14 muskieten, 4 dagen nadat deze besmet waren; 11 dagen na de besmetting konden de 7 overgebleven muskieten bij denzelfden persoon ook geen infectie veroorzaken, maar op den 17en dag na de besmetting konden de 4 overgebleven muskieten een aanval van gele koorts bij denzelfden persoon opwekken. Men moet dan wel F i n 1 a y 's uitbreiding van de incubatieperiode tot 22 dagen aannemen, om de infectie te kunnen toeschrijven aan den eersten keer, dat de muskieten gebeten hadden.

Mede naar aanleiding van de publicatie van Carter over de extrinsic incubation was het uitgangspunt van de commissie van Reed dus geheel verschillend van dat van F i n 1 a y met zijn idee van mechanische overbrenging.

Volgens Carrol is Finlay alle eer toegekend van de prioriteit van de muskietentheorie, maar meer komt hem niet toe. Hij heeft feitelijk niet ontdekt, dat gele koorts door muskieten wordt overgebracht, maar eenvoudig aangenomen, dat dit het geval was, terwijl de argumenten, die hij heeft gepubliceerd tot staving van zijn opvatting, geen steek houden.

Toen de resultaten der commissie van Reed in Februari 1901 gepubliceerd werden, was Gorgas gezondheidsambtenaar in Havana en hij heeft de resultaten van de commissie het eerst in practijk gebracht.

Sluiten