Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

plaatste hem in een nieuw geslacht, waaraan hij den naam Stegomyia gaf. G u i t e r a s gebruikt daarom den naam Stegomyia fasciata. Hij betreurt het, dat bij het benoemen van den gele-koorts-muskiet geen gebruik is gemaakt van den naam van F i n 1 a y.

In Februari 1901 wilden Guiteras met zijn medewerkers beginnen met hun vaccinaties. G o r g a s beschrijft de moeilijkheden, die zij daarbij aanvankelijk ondervonden.

Het werk van de commissie van Reed was hoofdzakelijk gedaan in den voorafgaanden herfst en in Februari was er nog slechts één geïnfecteerde muskiet meer over, afkomstig van de commissie. Deze „oude dame" was in ieder opzicht een veteraan. Zij had al verscheidene personen gele koorts bezorgd, maar haar grootste roem was, dat er reeds 57 dagen verloopen waren tusschen het eerste en het laatste koortsgeval, dat zij veroorzaakt had.

In de wintermaanden zijn de muskieten zeer traag in Havana. Vele sterven van de kou en dus was het moeilijk om nieuwe muskieten te infecteeren. Bovendien werden de meeste gele-koorts-gevallen pas in het Hospitaal opgenomen na afloop van de infectieuze periode van drie dagen.. Men was dus zeer zorgzaam voor de eenig overgeblevene geïnfecteerde muskiet, daar van haar het begin van het vaccinatiewerk afhing. lederen dag kwamen alle doktoren in het Hospitaal haar een bezoek brengen om te zien hoe zij het maakte. Op een zekeren dag was ze met een der vleugels in een maas van het muskietennet, dat over haar kooi was bevestigd, vastgeraakt en tengevolge van de inspanning om weer los te raken reeds vrijwel dood, vóór het ongeluk ontdekt werd. Toen zij eenigen tijd later ondanks de zorgvuldigste verpleging stierf, was haar sterf-

Sluiten