Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de meest bekende en grootsche onderneming geweest op het gebied van de gele-koorts-bestrijding.

In 1881 begonnen de Franschen met den aanleg van het kanaal. Van 1881 tot 1889 (in welk laatste jaar de werkzaamheden practisch gestaakt werden) verloren ze jaarlijks ongeveer een derde der arbeiders aan gele koorts.

Volgens Gorgas stierven er in die jaren meer dan 2000 blanke employé's aan gele koorts, op een gemiddelde sterkte van 1600 over deze periode.

De Amerikanen hébben het werk opnieuw opgevat in 1904. Men schatte het aantal benoodigde werkkrachten op 10.000. Zonder de saneering zou de sterfte jaarlijks dus ongeveer 3500 hebben bedragen.

Gorgas was, na zijn succes in Havana, de aangewezen man om ook in deze zwaar besmette streek de gele koorts uit te roeien.

Hij heeft de zaak inderdaad op groote schaal aangepakt. Als voorbeeld hiervan diene het volgende:

In Havana was telkens een besmet huis, met belendende perceelen, uitgerookt; in Panama werden systematisch alle huizen uitgerookt. (Panama had in 1904 20.000 inwoners, Havana in 1904 150.000.) In een maand tijds was men eenmaal rondgekomen. Toen daarna nog gevallen voorkwamen, ging men nog eenmaal rond, tot drie keer toe. In den loop van 1904 werden 120 ton insectenpoeder (pyrethrum) en 300 ton zwavel gebruikt. De pyrethrum was de heele jaarlijksche oogst van de Vereenigde Staten. Toen in het begin van 1905 de gele koorts nog toenam, stelden eenige leden der Kanaalcommissie voor, om Gorgas te ontslaan met allen, die geloofden aan de muskietentheorie. De president der Vereenigde Staten had echter het werk van Gorgas in Havana van nabij gezien en weigerde het ontslag.

Sluiten