Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1. De leptospira icteroïdes kon in cultuur gebracht worden.

2. Ze kon, hoewel moeilijk, op caviae overgeënt worden, waarbij ze sterk pathogene eigenschappen vertoonde.

3. Met reconvalescentenserum kon de reactie van Pfeiffer worden verricht.

4. Dieren, die de infectie doorstaan hadden, waren voor een tweede, voor een normaal dier doodelijke, dosis immuun.

5. Aëdes aegypti kon door zieke dieren en menschen worden geïnfecteerd en was in staat de ziekte op gezonden over te brengen.

6. Een serum en een vaccin, uit doode leptospiren vervaardigd, bleken werkzaam.

Ondanks al deze bewijzen verrees toch al spoedig critiek tegen de vondst van N o g u c h i. Anderen konden de leptospira in het bloed van patiënten niet vinden. Borgas-Vieira in Brazilië in 1921 was de eerste, die hier rond voor uitkwam.

Andere bezwaren waren:

1. Het geringe aantal gevonden micro-organismen.

2. Het niet gelukken van het verwekken van een typisch . ziektegeval bij den mensch.

3. Het bij uitzondering gelukken van de overbrenging door een muskiet.

4. Twijfel aan de beschuttende vaccinatie.

5. Opvallende overeenkomst tusschen de leptospira icteroïdes en de leptospira ictero-haemorrhagiae.

G u i t e r a s uitte zijn bezwaren tegen de leptospira icteroïdes als oorzaak der gele koorts reeds in 1921 in een uitvoerig artikel in de volgende punten:

1. Als de ziekte zoo gemakkelijk op huisdieren (honden, caviae) is over te enten, hoe is dan te verklaren de gemak-

Sluiten