Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als men altijd gezien heeft in streken, waar de gele koorts endemisch was.

Heeft Indië nu genoeg gedaan, wanneer het zich over het uit de verte dreigende gevaar behoorlijk oriënteert, alle mogelijkheden van een besmetting overweegt en de wegen, waarlangs de gele koorts zou kunnen binnenkomen, vooral die van het luchtverkeer, onder strenge controle stelt? Of is de tijd nu al aangebroken om met grootere activiteit voorzorgsmaatregelen te treffen, met name dat te doen, wat in Amerika zoo afdoende uitwerking heeft gehad, n.1. de Aëdes aegypti te bestrijden?

Deze vraag is niet met een enkel woord te beantwoorden.

Het uitroeien, of liever gezegd de reductie van het aantal * Aëdesmuskieten is een werk, dat lang niet zooveel moeite en geld kost, als de strijd tegen de malariamuskieten.

De broedplaatsen van de Aëdes zijn gemakkelijker te vinden en te bereiken, zij liggen n.1. in het huis of op het erf, dus in de naaste omgeving van de bedreigde personen.

Bij het opruimen van de natuurlijke broedplaatsen (zooals klapperdoppen, bladeren, waarin water kan stagneeren, de kokers van gekapte bamboe, die in den grond zijn blijven staan) of van de meer kunstmatige (zooals bloempotten, flesschen, blikjes, reservoirs voor badwater) die iedereen in zijn omgeving heeft, kan de bevolking zelf meewerken, veel meer dan ooit mogelijk zou zijn bij de bestrijding van de malariamuskieten.

Zoo'n campagne zou zelfs zoo noodig van overheidswege aan de bevolking opgedragen kunnen worden, zonder dat de uitvoering daarvan als een bijzondere last behoefde te drukken.

In Indië is, volgens mondelinge mededeeling van Schüff-

Sluiten