Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het hart begrijpen ; men zag, dat ze vaak op andere dan de normale plaats in de hartspier konden ontstaan; dat ze daardoor, of om andere redenen, tot een vervroegde hart-contractie aanleiding gaven en een onregelmatige hartbeweging het gevolg moest zijn. Men vond, hoe in sommige gevallen de normale prikkel, die in de rechter voorkamer van het hart ontstaat, zich niet of onvoldoende naar de hartkamers kon voortplanten; men leidde daaruit het bestaan van een aandoening in een bepaald gedeelte van de hartspier af, en in een aantal gevallen heeft men na den dood de aanwezigheid van zulk een zieke plaats door mikroskopisch onderzoek kunnen vaststellen. Later is aangetoond, dat de meest voorkomende onregelmatigheid in de beweging van den pols was toe te schrijven aan ongecoördineerde samentrekkingen van de voorkamer en dat dit de oorzaak van een blijvend onregelmatige pols was. Aan de hand van deze methoden van registreeren van den pols en van de contracties van het hart heeft men den invloed nagegaan van een aantal geneesmiddelen op de werking van het hart, en de gevolgen hiervan voor de ziektebehandeling zijn niet uitgebleven. Evenals voor de storingen der spijsverteringen, heeft ook voor de hartziektende nauwkeurige bepaling der functiestoornissen den weg vanden vooruitgang bepaald. Was voorheen de onregelmatigheidvan de pols een symptoon zonder meer, thans weten wij, hoeuiteenloopend de beteekenis is van dit eertijds zoo algemeen verschijnsel, en hoezeer onregelmatigheden van verschillendenaard beantwoorden aan zeer onderscheidene functiestoringen.

Reeds geruimen tijd kent men de ziekten der klieren met inwendige secretie. De ervaring, dat functieveranderingen van sommige dezer organen — ook bloedklieren genoemd — grooten invloed op het individu hebben, had men ook buiten de geneeskundige wereld reeds in de oudheid opgedaan. Zoo wisten zij, die zich met de dierenteelt bemoeiden, wat er een grooten invloed van de geslachtsklieren op de verdeeling van vet in het geheele lichaam uitgaat. Eerst in het midden der vorige eeuw is bij den mensch een stoornis in de functie van bloedklieren als oorzaak van ziekte aangetoond. Het was Thomas

Sluiten