Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is, kan op de volgende wijze worden bewezen- Wanneer men menschen gedurende minstens vier dagen een melken papdieet geeft, met veel bladgroenten, doch geheel zonder vleesch of bloedkleurstof bevattende bestanddeelen, dan is, in de daarna onderzochte ontlasting nooit het porphyrine spectrum aan te toonen. Geeft men daarna gedurende eenige dagen voedsel, dat wel bloedkleurstofhoudende bestanddeelen bevat, maar dat geheel vrij is van chlorophylhoudende bestanddeelen, dan kan men het porphyrine-spectrum zien optreden. Het chlorophyl wordt derhalve in het spijsverteringskanaal van den mensch niet omgezet tot phylloporphyrine. Dit is wel het geval in het maagdarmkanaal van de planteneters, waar het phylloporphyrine in de faeces kan worden aangetoond.

Dat verder het porphyrine-spectrum inderdaad afkomstig is van de ontleding van bloed in het maagdarmkanaal, kan op dezelfde wijze worden aangetoond als boven beschreven is voor de aantooning van het haematoporphyrine ter onderscheiding van het phylloporphyrine. Wij kunnen dus, na dit alles, veilig aannemen, dat het porphyrine-spectrum inderdaad ontstaat door ontleding van bloedkleurstof in het maagdarmkanaal. Hierna moeten wij ons afvragen: waar geschiedt deze omzetting?

Wanneer met de maagsonde resten van de maagspijsvertering worden te voorschijn gebracht en men onderzoekt deze op haematoporphyrine, dan vindt men nooit het bekende spectrum. In de maag geschiedt derhalve de omzetting van de bloedkleurstof tot de ijzervrije verbinding niet. Daarentegen kan de omzetting in elk verder gedeelte van het darmkanaal geschieden, hoewel

J. D. *3

Sluiten