Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

In „The mechanism of the heartbeat" zegt Lewis1) hieromtrent het volgende: „Considerable interest centres around the anricular electric complexes of the retrograde beats. They fall witli the ventrieular complexes and are consequently difïicult to disentagle in a pure form......

We should have been led to expect a completely invertde type of complex, but apparently it does not occur; at all events, the records so far obtained show it to be at the most only partially inverted."

Zooals men ziet, geeft Lewis zich wel rekenschap van de moeilijkheid, die ontstaat wanneer men in bepaalde gevallen een omkeering der prikkelingsgeleiding wil aannemen, zonder dat daarbij de P-toppen negatief zijn. Maar hij gaat toch niet zóó ver, dat hij de mogelijkheid van de „reversed beats" geheel verwerpt.

„It must been remembered", vervolgt hij, „that we have but very few pictures of the complex in „nodal" beats, and that while complete inversion has been present in these, it may not be universally the case."

Wat Lewis als een moeilijkheid beschrijft, is voor ons een onoverkomelijke hinderpaal. De richting, waarin de prikkel over de voorkamers heenschrijdt, bepaalt de richting van den daardoor teweeggebrachten electrischen stroom, hetgeen onmiddellijk door het experiment wordt bewezen.

Maar wij moeten de vraag nog van een ander standpunt uit bezien. In pathologische omstandigheden bij den mensch komen meermalen negatieve toppen P voor. Deze worden verklaard, door aan te nemen, dat de prikkel de voorkamers niet bereikt van den sino-auriculairen knoop, maar zijn oorsprong neemt in een lager gedeelte der voorkamer zelf. Dit lagere gedeelte is uit den aard

') p. 1B8.

Sluiten