Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

roepen, om de manipulatie's voor den patiënt en den operateur gemakkelijker te maken.

Ieder die het beproefd heeft de bewegingen van zijne opererende hand door den spiegel te regelen, zal afgezien van de moeite die het i n het algemeen heeft, om zich naar een omgekeerd beeld te rigten nog die bijzonder hebben ondervonden, welke de gesteldheid van het hoekig gebogen, betrekkelijk enge, lange en voor aanraking bij uitstek gevoelige kanaal met zich brengt, door hetwelk de instrumenten worden ingebragt en de verlichting en het zien plaats heeft. De instrumenten moeten daartoe zoo veel mogelijk slank zijn, zonder daarom aan zekerheid en vastheid te verliezen. Eene voorwaarde die des te moeijelijker te vervullen is, daar de instrumenten lang en sterk gebogen moeten zijn.

De grootste ofschoon toch overkomelijke zwarigheid bij het inbrengen ondervindt men, voor dat de kromming van het instrument met die van het mond-keel-kanaal in overeenstemming is gebragt. Kon men van de plaats uit, waar zich de spiegel bevindt, het instrument regt naar beneden brengen, dan was de zaak ongemeen veel gemakkelijker i).

Ten opzigte van de plaatselijke aanwending van geneesmiddelen in vloeibaren staat of in po edervorm, kan men deze zwarigheid vermijden wat ik aantoonde, door de volgende methode, die reeds in den eersten druk op pag. 89 beschreven is, (zie Wien. med. Wochenschr. n°. i. van 1862).

Nadat de keelspiegel ingebragt en gesteld is, neemt men in plaats van den porte-caustique of van het sponsje aan een steel enz.

1) Ten einde de instrumenten verder te volmaken, volgt hieruit van zelf wat ik hier slechts ter loops wil opmerken, de wenk om een mechanisme uit te denken, waardoor het einde van het ingebragte instrument in een gebogen rigtingkan worden vooruitgeschoven, zooals bvb. met de veer in de buis van beixoc het geval is.

Deze aanwijzing voor den instrumentmaker schijnt mij evenmin volstrekt onuitvoerbaar als de andere, om namelijk; den keelspiegel met zijn steel zelt zoo in te rigten, dat uit zijn midden het werkzame instrument in eene bepaalde rigting zich liet vooruitschuiven — waardoor spiegel en instrument in ééne hand zouden komen.

Sluiten